| تعداد نشریات | 28 |
| تعداد شمارهها | 869 |
| تعداد مقالات | 8,382 |
| تعداد مشاهده مقاله | 16,951,971 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 11,350,138 |
تبیین و ارائة الگوی توسعة شهری مبتنی بر رویکرد شهر دوستدار سالمند (نمونۀ موردی: شهر اسدآباد) | ||
| جغرافیا و آمایش شهری منطقهای | ||
| مقاله 8، دوره 16، شماره 60، مهر 1405، صفحه 213-240 اصل مقاله (1.82 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/gaij.2026.56019.3364 | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا شیخ الاسلامی شیخ الاسلامی1؛ حمید اسدی* 2 | ||
| 1استادیار گروه شهرسازی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی بروجرد، بروجرد، ایران | ||
| 2دانشجوی دکترای رشتة شهرسازی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی بروجرد، بروجرد، ایران | ||
| چکیده | ||
| افزایش جمعیت سالمند در شهر اسدآباد و نابرابری در دسترسی به خدمات شهری، ضرورت سنجش تطابق این شهر با مؤلفههای شهر دوستدار سالمند سازمان جهانی بهداشت را دوچندان ساختهاست. پژوهش حاضر، با هدف تبیین وضعیت موجود و ارائة الگوی توسعة شهری مبتنی بر رویکرد شهر دوستدار سالمند، در اسدآباد انجام شدهاست. این پژوهش از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی و از نظر هدف، کاربردی است و با رویکرد ترکیبی (کمّی-کیفی) انجام شدهاست. در بخش کمّی، جامعة آماری شامل 3870 سالمند ۶۵ سال و بالاتر ساکن اسدآباد بود (براساس آمار سال 1395 مرکز آمار ایران) که براساس جدول مورگان، حجم نمونه ۳۵۱ نفر برآورد و با روش تصادفی ساده انتخابشد. گردآوری دادهها، با پرسشنامة محققساخته (۳۶ گویه در قالب ۸ شاخص منطبق بر چارچوب WHO) انجامگرفت. تحلیل دادهها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون « tتکنمونهای» با سطح معنیداری ۰.۰۵ در نرمافزار «SPSS» انجامشد. در بخش کیفی، تکنیک دلفی در سه مرحله با مشارکت ۱۵ خبره اجرا و معیار اجماع، میانگین بالاتر از ۴ از ۵ و ضریب توافق ۷۰ درصد درنظر گرفتهشد. یافتهها نشانداد میانگین کلی شاخصها (۰۳/۲) بهطور معناداری پایینتر از سطح مطلوب (۳) است (۰.۰۰۱P>). بیشترین ضعفها، در حوزة خدمات حمایتی و درمانی، عدم استانداردسازی مسکنهای جدید و کمبود زیرساختهای فیزیکی مشاهدهشد. در مقابل، «احترام عمومی مردم» (میانگین ۹۵/۳) و «رفتار مناسب رانندگان»، بهعنوان نقاط قوت نسبی گزارشگردید. بر پایة تلفیق نتایج کمّی و اجماع خبرگان، الگوی توسعة شهری پیشنهادی بر چهار محور کلیدی استوار است: بهینهسازی زیرساختهای فیزیکی، توسعة خدمات بهداشتی تخصصی، تسهیل مشارکت مدنی و اجتماعی سالمندان و بهبود دسترسیهای فضایی و فناورانه با تأکید بر عدالت فضایی. اجرای این محورها میتواند گامی مؤثر در جهت ارتقای کیفیت زندگی سالمندان اسدآباد باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توسعة شهری؛ شهر دوستدار سالمند؛ سالمند؛ اسدآباد | ||
| مراجع | ||
|
برزنجهعطری، شیرین؛ اسراریباسمنج، حسن؛ شیخنژاد، لیلا؛ اصغری جعفرآبادی، محمد؛ حسینزاده، مینا و جبارزاده تبریزی، فرانک. (۱۴۰۱). دیدگاه سالمندان دربارة مؤلفههای شهرهای دوستدار سالمند: یک مطالعة مقطعی. تصویر سلامت، ۱۳(۳)، ۲۹۶-۳۱۰. SID. https://sid.ir/paper/1020545/fa
تبریزی، نازنین؛ نوذراصل، سهند؛ نقوی، مریم و اسماعیلی، مجید. (۱۳۹۷). سنجش نگرش گردشگران سالمند به شهر مشهد از نظر شاخصهای شهر دوستدار سالمند. نشریه گردشگری شهری، ۵(۳)، ۸۳-۹۹. 10.22059/jut.2018.235473.337
حسینزاده دلیر، کریم، و پیشنماز اهری، سعیده. (۱۴۰۲). شناسایی مؤلفههای تأثیرگذار بر برنامهریزی و طراحی شهر دوستدار سالمند؛ نمونة موردی: کلانشهر تبریز. پژوهشهای جغرافیای برنامهریزی شهری، ۱۱(۴)، ۴۲-۶۵. 10.22111/gaij.2023.43471.3060
حسینقلیزاده، رضا؛ رهنما، محمد و برغمدی، حسن. (۱۳۹۹). ارزیابی شاخصهای شهر دوستدار سالمند در مناطق شهری مشهد. جغرافیا و توسعه، ۱۸(۶۰)، ۳۷۴-۳۹۵. 10.22059/jhgr.2015.51385
حسینی، حاتم. (۱۳۹۱). تحلیل جمعیتشناختی سالخوردگی جمعیت در ایران. نامه انجمن جمعیتشناسی ایران، ۷(۱۳)، ۷-۳۲. https://www.jpaiassoc.ir/article_722463.html
موسوی، میرنجف و بایرامزاده، نیما. (۱۴۰۳). تحلیل روند سالخوردگی جمعیت در کشورهای شبهقاره هند. مطالعات شبهقاره، انتشار آنلاین. 10.22111/jsr.2024.47248.2392
References
Fainstein, Susan S. 2008. Mega‐projects in New York, London and Amsterdam. International Journal of Urban and Regional Research 32 (4): 768-785. https://doi.org/10.1111/j.1468-2427.2008.00826.x .
Harvey, D. (2008). The right to the city. New Left Review, 53, 23-40. https://davidharvey.org/media/righttothecity.pdf
United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat). (2016). World Cities Report 2016: Urbanization and development - emerging futures. United Nations. https://unhabitat.org/world-cities-report
United Nations Human Settlements Programme (UN-Habitat). (2016). The New Urban Agenda. United Nations. https://habitat3.org/the-new-urban-agenda/
Den Ouden, M. E. M., Schuurmans, M. J., Arts, I. E. M. A., & van der Schouw, Y. T. (2011). Physical performance characteristics related to disability in older persons: A systematic review. Maturitas, 69(3), 208-219. https://doi.org/10.1016/j.maturitas.2011.04.008
Soja, Edward W. (2010). Seeking Spatial Justice. University of Minnesota Press. https://www.upress.umn.edu/9780816666683/seeking-spatial-justice/
Gehl, Jan.( 2010). Cities for People. Washington: Island Press, 269 pp. ISBN 978-1-58726-573-7.
Kinsella, K., & Phillips, D. R. (2005). Global aging: The challenge of success. Population Bulletin, 60(1), 1-42. https://www.researchgate.net/publication/239586880_Global_Aging_The_Challenge_of_Success
Wolfgang F. E. Preiser, Elaine Ostroff (2001). Universal design guidelines. Center for Universal Design, North Carolina State University. https://books.google.com/books/about/Universal_Design_Handbook.html?id=s9FHAQAAIAAJ
Rowe, J. W., & Kahn, R. L. (1997). Human aging: Universal changes in a later life and factors affecting healthy human aging. Science, 277(5327), 1433-1438. https://scispace.com/pdf/john-rowe-and-robert-kahn-1997-successful-ageing-the-gjfg8nop9j.pdf
World Health Organization. (2007). Global age-friendly cities: A guide. Geneva: WHO Press.
World Health Organization (WHO). (2007). Global Age-Friendly Cities: A Guide. Geneva: World Health Organization.
World Health Organization (WHO). (2011). Global strategy and action plan on ageing and health 2013–2020. Geneva: WHO. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 94 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 9 |
||