پهنه بندی شوری خاک سطحی در اراضی شور بولاق ساوه با استفاده از روش های زمین آماری

تقی زاده مهرجردی، روح اله.، سرمدیان، فریدون؛ امید، محمود.؛ ثواقبی، غلامرضا.، روستا، محمد جواد و رحیمیان، محمد حسن، (1391). پهنه بندی شوری خاک با استفاده از تکنیک زمین آمار و دستگاه القاءگر الکترومغناطیس در منطقه اردکان. مجله پژوهش های خاک (علوم خاک و آب)، جلد 26، شماره 4. صص 369-380.

دائم پناه، راضیه؛ حق نیا، غلامحسین، علیزاده، امین؛ کریکی کارویه، علیرضا، (1390). تهیه نقشه شوری و سدیمی خاک سطحی با روش های دورسنجی و زمین آماری در جنوب شهرستان مه ولات. نشریه آب و خاک (علوم و صنایع کشاورزی)، جلد 25 ، شماره 3، صص 498-508.

 دیانی، محمود؛ جعفری، سیروس؛ خلیل مقدم، بیژن؛ دهقانی، امیراحمد، (1391). پهنه بندی خطر شور و سدیمی شدن خاک سطحی با استفاده از زمین آمار (مطالعه موردی: اراضی غرب رودخانه کارون در استان خوزستان), پژوهش های آبخیزداری (پژوهش و سازندگی)، شماره 94، صص 95-86.

ذاکری انارکی، سحر، (1391).  پهنه بندی برخی خصوصیات خاک با استفاده از روش های زمین آماری (مطالعه‌ی موردی: منطقه  بیابانی طراز ناهید شهرستان ساوه)، پایان نامه کارشناسی ارشد مدیریت مناطق بیابانی، دانشگاه آزاد اسلامی اراک، 93 صفحه.

سکوتی اسکویی، رضا. و مهدیان، محمد حسین، (1386). مقایسه کارایی برخی روش های زمین اماری برای پیش بینی پراکنش مکانی شوری خاک سطحی، مطالعه موردی دشت ارومیه. نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر، ص 6.

صدر، سمیه؛ افیونی، مجید؛ موحدی راد، زهرا، (1392). استخراج پهنه های شوری خاک در مناطق خشک و نیمه خشک با استفاده از نظریه زمین آمار (استان اصفهان)، نشریه جغرافیا و مخاطرات محیطی، جلد 2، شماره 7، صص 27-30.

قانعی مطلق، غلامرضا؛ پاشایی اول، عباس؛ خرمالی، فرهاد؛ و مساعدی، ابوالفضل، (1387). تهیه نقشه شوری خاک به منظور مدیریت ویژه خاک های شور (مطالعه موردی: بخشی از اراضی زراعی شمال شرقی دشت آق قلا). مجله علوم کشاورزی و منابع طبیعی، جلد 15، شماره 6، صص 75-82.

قرنجیک، یوسف، (1376). طرح بیابان زایی بولاق، اداره منابع طبیعی ساوه.

کایدانی، مهدی؛ دلبری، معصومه، (1391). پهنه بندی شوری خاک و ارزیابی ریسک شوری در منطقه میانکنگی (سیستان) با استفاده از روشهای زمین آماری. علوم و مهندسی آبیاری (مجله علمی کشاورزی)، جلد 35 ، شماره 1. صص 49-59.

محمدی، جهانگرد، (1377). مطالعه تغییرات مکانی شوری خاک در منطقه رامهرمز (خوزستان) با استفاده از نظریه ژئواستاتیستیک کریجینگ. مجله علوم و فنون کشاورزی و منابع طبیعی، جلد 2، شماره 4، صص 49-63.

Akramkhanov, A., Brus, D.J., Walvoort, D.J.J. (2014). Geostatistical monitoring of soil salinity in Uzbekistan by repeated EMI surveys. Geoderma ,213, pp. 600–607.

Aldabaa, A.A. A., Weindorf , D. C., Chakraborty, S., Sharma, A., Li, B., (2015). Combination of proximal and remote sensing methods for rapid soil salinity quantification, Geoderma 239–240, pp. 34–46.

Bouaziz, M., Matschullat, J. and  Gloaguen, R. (2011). Improved remote sensing detection of soil salinity from a semi-arid climate in Northea   st Brazil. Geoscience 343, 795–803.

Corwin, D.L. and  Lesch, S.M. (2005). Characterizing soil spatial variability with apparent soil electrical conductivity Part II. Case study. Computers and Electronics in Agriculture, 46:135–152.

Douaoui, A.E.K., Nicolas, H. and Walter,  C. (2006). Detecting Salinity hazard within a semi-arid context by means of combining soil and remote – sensing data. Geoderma, 134, pp. 217-230.

Eldeiry, A. and Garcia, L.A. (2009). Comparison of regression kriging and cokriging techniques to estimate soil salinity using LANDSAT images. Hydrology Days, pp. 27-37.

Geostatistical Analyst Tutorial. Copyright © 1995-2010 Esri.

Johnston K, Ver Hoef, J.M., Krivoruchk, Krivoruchko, K., Lucas, N. (2001). Using ArcGis Geostatistical Analyst. ESRI, 48 p.

Juan P., Mateu, J. Jordan, M.M, Mataix-Solera, J., Meléndez-Pastor, I., Navarro-Pedreño. J. (2011). Geostatistical methods to identify and map spatial variations of soil salinity. Journal of Geochemical Exploration, 108, pp. 62–72.

Khaksaran, D., Waismoradi, A., Moradi, S., Rahmati, H. (2013). Spatial and temporal changes in soil salinity with geostatistics: A case study in Urmia Plain. International Journal of Agriculture and Crop Sciences, IJACS, 5-3, pp. 285-291.

Larka, F. (2004). Mapping risk of soil nutrient deficiency or excess by disjunctive and indicator kriging, Geoderma, 118, pp. 39–53.

Li, H.Y., Webster, R., Shi, Z. (2015). Mapping soil salinity in the Yangtze delta: REML and universal kriging (E-BLUP) revisited, Geoderma  237–238, pp. 71–77.

Moustafa, M. M., Yomota., A. (1998). Spatial modeling of soil properties fir subsurface drainage projects. Journal of Irrigation and Drainage Engineering, 124(4), pp. 218-228.

Nawar, S., Reda, M., Farag, F., El-Nahry, A. (2011). Mapping soil salinity in El-Tina plain in Egypt using geostatistical approach. Geoinformatics Forum, Salzburg, Austria. PP. 211-216.

Ranjbar, F., Jalali, M. (2016). The combination of geostatistics and geochemical simulation for the site-specific management of soil salinity and sodicity, Computers and Electronics in Agriculture 121, pp. 301-312.

Triantafilis, J. I., Odeh, O. A., Mc Bratney, A. B. (2001). Five geostatistical methods to predict soil salinity from electromagnetic induction data across irrigated cotton. Soil Sci. Soc. Am. J., 65, pp. 869-878.

Watt, M., S., Palmer, D. J. (2010). Use of regression kriging to develop a Carbon:Nitrogen ratio surface for New Zealand. Geoderma 183–184, pp. 49–57.

Zhang,Y. M., Chen, T. B., G. Z., He. (2008). Multivariate Geostatistical analysis of heavy metals in topsoils from Beijing, China. J. Soil Sediments 8(1), pp. 51:58.