پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 834 |
| تعداد مقالات | 8,015 |
| تعداد مشاهده مقاله | 14,852,495 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,586,518 |
برآورد تابش خورشیدی دریافتی سطح زمین در استان اصفهان با مدل برد و هول استورم | ||
| مجله جغرافیا و توسعه | ||
| مقاله 9، دوره 16، شماره 51، تیر 1397، صفحه 159-174 اصل مقاله (1.11 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/gdij.2018.3851 | ||
| نویسندگان | ||
| زهرا حجازیزاده1؛ علیرضا کربلائی درئی* 2؛ محمد رضا کربلائی3 | ||
| 1استاد اقلیمشناسی، دانشکده علوم جغرافیایی دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری اقلیمشناسی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد لیزر، دانشکده فیزیک، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| تابش خورشیدی از مهمترین پارامترهای تأثیرگذار در توازن حرارتی سیستم جو - زمین است و اساس بیشتر مطالعات اقلیمی را شکل میدهد. در مطالعه حاضر از مدل برد و هول استورم استفاده گردیده . نتایج این مطالعه نشان داد مدل برد وهول استورم توانایی خوبی در برآورد میزان تابش در استان اصفهان دارد به طوری که بیشترین مقدار تابش مستقیم برای آسمان صاف (IB) مربوط به ماه جولای با مقدار 36.77 MJ/m^2 است . مقادیر مربوط به تابش پراکنده در آسمان صاف(IDF) در فصل زمستان و پاییز کمترین مقدار را دارا هستند به طوری که در ماه ژانویه با مقدار 5.68 مگاژول بر متر مربع کمترین و در ماه ژوئن و جولای با مقدار 6.43 MJ/m^2یشترین مقدار را دارا هستند. مقدار تابش مستقیم روزانه ی دریافتی سطح زمین(HB) وتابش پراکنده ی روزانه ی دریافتی سطح زمین(HDF) در ماه جولای به بیشترین مقدار وتابش کل روزانه ی دریافتی سطح زمین(H) در ژوئن، بیشترین مقدار را دارند. به طور کلی به نظر می رسد عواملی که سبب شده است تا بیشترین مقادیر تابشی در فصل تابستان وجود داشته باشد ارتفاع خورشید و همچنین افزایش ساعات آفتابی و قرارگیری ایران در استیلای پرفشار جنب حاره است. نتایج برآورد شده تابش دریافتی سطح زمین نشان می دهد فصل زمستان و پاییز درماه های دسامبر و ژانویه دارای کمترین مقدار هستند. بیشترین مقدار دریافتی در این استان در ماه ژوئن است. متوسط مقدار تابش دریافتی در فصول زمستان، بهار، تابستان و پاییز به ترتیب16.91، 27.37، 27.04 ، 15.93 MJ/m^2 است | ||
| کلیدواژهها | ||
| تابش دریافتی؛ ساعت آفتابی؛ برد و هول استورم؛ مگاژول بر مترمربع | ||
| مراجع | ||
|
حیدرینبی، مهران (1386). برآورد تابش روزانۀ خورشید با استفاده از متغیرهای هواشناسی (مقایسۀ یافتههای شبکۀ عصبی مصنوعی با سایر مدلها)، پایاننامۀ کارشناسی ارشد. دانشکدۀ مهندسی آب و خاک. دانشگاه تهران. خسروی، محمود؛ سعید جهانبخش؛ جعفر درخشی (1392). برآورد و پهنهبندی تابش خورشیدی دریافتی در سطح افقی با استفاده از پارامترهای اقلیمی در محیط GIS (مطالعۀ موردی: استان آذربایجان شرقی)، جلد 13. شماره 43. صفحات 63-39. طاوسی، تقی (1390). کاربرد اقلیمی تابش خورشیدی در برنامهریزی محیطی، انتشارات دانشگاه سیستان و بلوچستان. غلامنیا، اعظم؛ محمدحسین مبین؛ عاطفه جبالی؛ حمید علیپور (1395). مدلسازی و پهنهبندی انرژی خورشیدی دریافتی در سطح زمین در مناطق خشک و نیمهخشک مرکزی ایران، نشریۀ آب و خاک. جلد 30. شمارۀ 4. صفحات 1308-1294. فتحنیا، امانالله؛ سعید رجایی (1394). برآورد اثر پارامترهای هواشناسی با تأکید بر تغییرات رطوبت نسبی بر کاهش تابش دریافتی سطح زمین بهمنظور ایجاد سایت خورشیدی، مجلۀ فیزیک زمین و فضا. شمارۀ 3. صفحات 497-487. فرجیمهیاری،خدیجه؛مجید خانعلی؛ زهرا فرجیمهیاری مجرد، فیروز؛ امانالله فتحنیا؛ سعید رجایی (1394). برآورد تابش خورشیدی دریافتی سطح زمین در استان کرمانشاه، مطالعات جغرافیایی مناطق خشک. شمارۀ 19. صفحات 69-55. معینی، سام؛ شهرام جوادی؛ محسن کوکبی؛ محسن دهقانمنشادی (1389). برآورد تابش خورشیدی در ایران با استفاده از یک مدل بهینه، نشریۀ انرژی ایران. دورۀ 13. شماره 2. صفحات 10-1. یزدانپناه، حجتالله؛ راضیه میرمجربیان؛ حمید برقی (1389). برآورد تابش کلی خورشید در سطح افقی زمین در اصفهان، مجله جغرافیا و برنامهریزی محیطی. دوره 21. پیاپی 37. صفحات 104- 95. Almorox, J. and Hontoria, C (2004). Global Solar Radiation Estimation Using Sunshine Duration in Spain, Energy Conversion and Management, Vol. 45, No. 9-10, PP. 1529-1535. Angstrom, A (1924). Solar and Terrestrial Radiation, Quart. J. Roy. Met. Soc., Vol. 50, Bakirci, K (2009). Models of Solar Radiation with Hours of Bright Sunshine; A Review, Renewable and Sustainable Energy Reviews; Vol. 13, PP. 2580-2588. Bird, R. E., & Hulstrom, R. L (1981). Simplified clear sky model for direct and diffuse insolation on horizontal surfaces (No. SERI/TR-642-761). Solar Energy Research Inst., Golden, CO (USA). Barnes, E. M (1996). Estimation of evapotranspiration using advanced very high resolution radiometer (AVHRR) data (Doctoral dissertation, Oklahoma State University). Belcher, B. N., & DeGaetano, A. T (2007). A revised empirical model to estimate solar radiation using automated surface weather observations. Solar Energy, 81(3), 329-345. Davies, J. A., McKay, D. C., Luciani, G. and Abdel-Wahab, M (1988). Validation of Models for Estimating Solar Radiation on Horizontal Surfaces,IEA Task IX,Final Report, Atmospheric Environment Service of Canada, Downsview, Ontario, Canada. Leckner, B (1978). The spectral distribution of solar radiation at the Earth’s surface-elements of a model, Solar Energy, 20, 143-150. Olseth, J. A., Skartveit, A., & Zou, H (1995). Spatially continuous mapping of solar resources in a complex high latitude topography. Solar energy, 55(6), 475-485. Sabziparvar, A. A (2008). A simple formula for estimating global solar radiation in central arid deserts of Iran,Renewable Energy,33,1002-1010. Samimi,J(1994)."Estimation of height-dependent solar irradiation and application to the Solar climate of Iran", Solar Energy, 52: 401-409. Safaripour, M. H., & Mehrabian, M. A (2011). Predicting the direct, diffuse, and global solar radiation on a horizontal surface and comparing with real data. Heat and mass transfer, 47(12), 1537. Sözen, A., Arcaklioğlu, E., Özalp, M., & Kanit, E. G (2005). Solar-energy potential in Turkey. Applied Energy, 80(4), 367-381. Togrul I. T., and Onat E (1999). A study for estimating solar radiation in Elazig using geographical and meteorological data, Energy Conversion and Management 40:1577-1584. Ramachandra,T.V(2006). Solar energy potential assessment using GIS. Energy Education Science and Technology, 18 (1/2), 101.
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,093 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 6,861 |
||