اخبار و اعلانات

 آمار

تعداد نشریات31
تعداد شماره‌ها834
تعداد مقالات8,015
تعداد مشاهده مقاله14,852,912
تعداد دریافت فایل اصل مقاله9,586,822
محتشمی, ابوطالب, مینونژاد, هومن, شریفی اردانی, بهنام. (1395). مقایسه فعالیت الکترومایوگرافی عضلات کمربند شانه در حرکت push-up روی سطوح پایدار و ناپایدار. نشریه علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان, 3(5), 45-50. doi: 10.22111/rbpa.2016.4808
ابوطالب محتشمی; هومن مینونژاد; بهنام شریفی اردانی. "مقایسه فعالیت الکترومایوگرافی عضلات کمربند شانه در حرکت push-up روی سطوح پایدار و ناپایدار". نشریه علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان, 3, 5, 1395, 45-50. doi: 10.22111/rbpa.2016.4808
محتشمی, ابوطالب, مینونژاد, هومن, شریفی اردانی, بهنام. (1395). 'مقایسه فعالیت الکترومایوگرافی عضلات کمربند شانه در حرکت push-up روی سطوح پایدار و ناپایدار', نشریه علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان, 3(5), pp. 45-50. doi: 10.22111/rbpa.2016.4808
محتشمی, ابوطالب, مینونژاد, هومن, شریفی اردانی, بهنام. مقایسه فعالیت الکترومایوگرافی عضلات کمربند شانه در حرکت push-up روی سطوح پایدار و ناپایدار. نشریه علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان, 1395; 3(5): 45-50. doi: 10.22111/rbpa.2016.4808

مقایسه فعالیت الکترومایوگرافی عضلات کمربند شانه در حرکت push-up روی سطوح پایدار و ناپایدار

پژوهش در علوم زیستی و فعالیت بدنی
مقاله 6، دوره 3، شماره 5، مهر 1395، صفحه 45-50    اصل مقاله (840.72 K)
شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/rbpa.2016.4808
نویسندگان
ابوطالب محتشمی1؛ هومن مینونژاد2؛ بهنام شریفی اردانی* 3
1کارشناسی ارشد، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی(ره)، تهران، ایران
2استادیار، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3کارشناسی ارشد، گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده
چکیده
زمینه وهدف:
یکی از راه­های افزایش شدت تمرینی در تمرینات مقاومتی استفاده از بی­ثباتی و سطوح ناپایدار است. Push-up یک تمرین رایج در برنامه‌های ورزشی در جهت افزایش قدرت و استقامت عضلات کمربند شانه می باشد. هدف از تحقیق حاضر بررسی میزان فعالیت الکترومایوگرافی عضلات درگیر در انواع حرکات push-up روی سطح ثابت، TRX و سوییس بال می­باشد.
روش‌شناسی:
این تحقیق به صورت علّی مقایسه­ای روی 10 نفر از مردان ورزشکار (میانگین وزن 46/4 ± 14/75 کیلوگرم  و میانگین قد 24/5 ± 79/174سانتی متر) در دامنه سنی 28- 24 که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند، انجام شد. افراد به صورت تصادفی هر 6 حرکت  push-upروی سطوح ثابت، TRX و سوییس­بال در دو حالت دست و پا روی سطوح را سه بار تکرار کردند و فعالیت الکترومایوگرافی عضلات سینه­ای بزرگ، سه سر بازویی، دلتویید قدامی و سراتوس قدامی ثبت شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده‌های به دست آمده و مقایسه بین گروهی 6 حرکت مختلف push-up در هر یک از عضلات منتخب از آزمون اندازه­گیری مکرر استفاده شد.
یافته‌ها:
فعالیت الکترومایوگرافی عضله سینه­ای بزرگ و دلتویید قدامی در حرکات push-up روی TRX و سوییس­بال به طور معناداری بیش از انجام حرکت روی سطح ثابت بود (05/0≥p)، فعالیت الکترومایوگرافی عضله سه سر بازویی و دندانه­ای قدامی به ترتیب در حرکاتی که دست و پا روی سطح نایایدار بود به طور معناداری بیشتر از سایر حرکات بود (05/0≥P).
نتیجه‌گیری:
نتایج تحقیق حاضر حاکی از این است که استفاده از سطوح ناپایدار در تمرینات باعث افزایش شدت تمرینی خواهد شد. بیشترین چالش برای عضلات سینه­ای بزرگ و دلتویید قدامی را در حرکت push-up با حالت دست­ها روی سوییس­بال و برای عضله سه سر بازویی در وضعیت دست­ها روی سطوح ناپایدار و برای عضله دندانه­ای قدامی در وضعیت پاها روی سطوح ناپایدار پیشنهاد می­شود.
کلیدواژه‌ها
پوش آپ؛ تی آر ایکس؛ سوییس بال؛ عضلات کمربند شانه؛ فعالیت الکترومایوگرافی
مراجع
آمار
تعداد مشاهده مقاله: 972
تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 669


سامانه مدیریت نشریات علمی. طراحی و پیاده سازی از سیناوب