پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 834 |
| تعداد مقالات | 8,015 |
| تعداد مشاهده مقاله | 14,853,141 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,586,950 |
روششناسی تفسیر نظام القرآن و تأویل القرآن بالفرقان عبدالحمید فراهی | ||
| مطالعات شبه قاره | ||
| مقاله 12، دوره 15، شماره 44، تیر 1402، صفحه 195-210 اصل مقاله (514.28 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jsr.2021.26956.1838 | ||
| نویسندگان | ||
| عبدالله میراحمدی* 1؛ سیده زینب حسینی2 | ||
| 1استادیار علوم قرآن و حدیث دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران، | ||
| 2دانشجوی دکتری تفسیر تطبیقی مؤسسۀ حوزوی رفیعه المصطفی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در حوزۀ روششناسی تفاسیر، بازشناخت ملاکها و معیارهای استفادهشده در هر تفسیر الزامی است تا از این رهگذر روش و منابع مورد استناد هر مفسّر در تفسیر روشن شود. نوشتار پیشِرو، با روش توصیف و تحلیل محتوا و با بررسی اسنادی و کتابخانهای به روششناسی تفسیر نظامالقرآن و تأویل القرآن بالفرقان پرداخته است.فراهی از برجستهترین افرادی است که نظریۀ نظام قرآن را بهعنوان روشی تازه در تفسیر قرآن پیریزی کرده است. مراد وی از تناسب و نظام قرآن، تبیین یکپارچگى و وحدت محتوایى و مضمونى میان آیات و سورههاى قرآن است. فراهی برای تفسیر، مطابق با دستهبندی خود از یک اصل و چند تبع بهره میبرد؛ اصل، خود قرآن است که بهترین مفسّر آیات خویش است و تبع شامل مواردی همچون احادیث نبوی و اقوال صحابه، شأن نزول، استعمالات لغت نزد اعراب، لغت و ریشۀ کلمه و کتب انبیای پیشین است. روش او در تفسیر نیز ابتدا تکیه بر خود قرآن برای درک معنای حقیقی آیات و سپس تفسیر براساس هریک از تبعهای بیانشده است؛ بااینحال او برای عقل به معنای عقل فلسفی و منطقی در تفسیر جایگاهی نمیشناسد و بهطورکلی گرایشی ادبی دارد. در پژوهش حاضر روش تفسیری فراهی با تبیین هریک از موارد فوق بررسی میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تفسیر قرآن؛ روش تفسیری؛ نظام قرآن؛ وحدت محتوایی؛ فراهی | ||
| مراجع | ||
|
قرآن کریم.
آقایی، سید علی. (1386). انسجام قرآن؛ رهیافت «فراهی-اصلاحى» در تفسیر، فصلنامۀ پژوهشهای قرآنی، 13(49-50): 259-216.
آقایی، سید علی. (1388). انسجام قرآن از نظریه تا عمل: مقایسۀ روش تفسیری فراهی-اصلاحی و حوّی، مجلۀ کتاب ماه دین، 12(144): 71-79.
باندوی ندوی، خالد. (2016). آراء الشیخ عبدالحمید الفراهی فیمسائل دقیقة فی تفسیرالقرآنالکریم، مجلۀ الاکترونیکیۀ اقلام الهند، 1(1).
بخاری جعفی، محمد بن إسماعیل أبو عبدالله. (1422ق). الجامعالمسندالصحیحالمختصر من أمور رسولالله(ص) و سننه و أیامه(صحیح البخاری)، دمشق: انتشارات دار طوق النجاة (مصورة عن السلطانیة بإضافة ترقیم محمد فؤاد عبد الباقی).
بوزی، محمد. (1433ق). اتجاهات التجدید و مناهجها فی تفسیرالقرآن الکریم و موقع منهج الدراسة المصطلحیة منها، مراکش: بینا.
جاحظ، عمرو بن بحر. (2002). رسائل الجاحظ، بیروت: دار و مکتبة الهلال.
حرّی، ابوالفضل. (1390). دربارۀ کتاب انسجام در قرآن: مطالعۀ مفهوم نظم در تدبر در قرآن اثر اصلاحی نگاشتۀ مستنصر میر، مجلۀ کتاب ماه دین، 163: 51-59.
حسنی طالبی، عبد الحی بن فخر الدین. (1420ق). الإعلام بمن فیتاریخ الهند من الأعلام المسمى بـ(نزهة الخواطر و بهجة المسامع والنواظر)، بیروت: انتشارات دار ابن حزم.
درّاز، محمد بن عبدالله. (1426ق). النبأ العظیم نظرات جدیدة فی القرآن الکریم، مصر: انتشارات دار القلم للنشر والتوزیع.
راوی، محمد فرید. (1436ق). الامام عبدالحمید الفراهی وجهوده فی التفسیر و علومالقرآن، مالزی: انتشارات دار الشاکر للطباعة و النشر.
زرکشى، بدرالدین محمد بن عبدالله. (1410). البرهان فیعلوم القرآن، بیروت: انتشارات دار المعرفة.
شربجی، محمدیوسف. (2004). الامام عبدالحمید الفراهی و منهجه فی تفسیره «نظام القرآن و تأویل القرآن بالفرقان»، مجلة جامعة دمشق للعلوم الاقتصادیة و القانونیة، 20(2): 459-487.
شرقاوی، عمرو. (2016). المعلم عبدالحمید الفراهی وجهوده فیالدراساتالقرآنیه، مجلة الدراسات الدینیة، 3(25).
فتاحیزاده، فتحیه؛ افسردیر، حسین. (1398). تأثیر مبانی فکری سیداحمدخان هندی براندیشههای تفسیری وی، مطالعات شبهقاره، 11(36): 195-214.
فراهی، عبدالحمید. (1388). النظام، هند: المطبعة الحمیدیة.
فراهی، عبدالحمید. (2002). مفردات القرآن: نظرات جدیده فی تفسیر الفاظالقرآنیه، بیروت: انتشارات دارالغرب اسلامی.
فراهی، عبدالحمید. (2008). تفسیرنظامالقرآن و تأویلالقرآن بالفرقان، هند: انتشارات الدائرة الحمیدیة.
فراهیدی، خلیل بن أحمد. (1985). کتابالعین، بغداد: انتشارات دار و مکتبة الهلال.
فرحات، محمد اقبال احمد. (2006). اصول التفسیر عند العلامه الفراهی، مجلة جامعة الشارقة للعلوم الشرعیة و الانسانیة، 3(2): 131-153.
گلی، مهناز. (1394). نقد و بررسی دیدگاه سید احمد خان هندی در مورد معجزه، مطالعات شبهقاره، 7(22): 69-92.
معرفت، محمدهادى. (1415ق). التمهید فی علوم القرآن، قم: مؤسسة النشر الاسلامى.
میر، مستنصر. (1386). پیوستگی سوره در قرآن تحولی در تفسیر قرآن در قرن بیستم، ترجمۀ محمدحسن محمدی مظفر، مجله آینۀ پژوهش، 18(107-108): 2-9.
نقوی، سید علی محمد. (2014). تفسیر و مفسّران در هند، دهلی نو: الفاآرت، نوئیدا (یو.پی). | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,427 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 472 |
||