| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 834 |
| تعداد مقالات | 8,015 |
| تعداد مشاهده مقاله | 14,853,723 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,587,169 |
بررسی سبکی معدنالجواهر اثر ملا طرزی دهلوی | ||
| مطالعات شبه قاره | ||
| مقاله 10، دوره 15، شماره 44، تیر 1402، صفحه 163-180 اصل مقاله (1.04 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jsr.2021.31887.1998 | ||
| نویسندگان | ||
| هاشم درقه1؛ محمدرضا معصومی* 2؛ محمد هادی خالق زاده3 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یاسوج ،دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران. | ||
| 2استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی ، یاسوج، ایران. | ||
| 3استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی ، یاسوج، ایران.. | ||
| چکیده | ||
| دولتخان ملّا طرزی گوالیاری یا دهلوی (قرن یازدهم)، شاعر و نویسندۀ پارسیگوی شبهقارۀ هند است که مهمترین اثر او کتاب معدنالجواهر است. این اثر تاکنون تصحیح نشده و بهصورت نسخهخطی نگهداری میشود. مضمون این کتاب مسائل اخلاقی است که در قالب حکایات بیان شدهاند. این اثر منثور به شیوۀ گلستان سعدی در هفده باب به نگارش درآمده است. در این کتاب بعد از ستایش خداوند و نعت پیامبر اکرم، به مسائل اخلاقی و تربیتی پرداخته شده است. در تحقیق حاضر که به روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از ابزار کتابخانهای انجام شده است، نگارندگان به بررسی سبک کتاب معدنالجواهر پرداختهاند. نتیجۀ تحقیق نشان میدهد بسیاری از تعابیر عامیانه و الفاظ کوچهبازاری در کلام دولتخان راه یافته است. وجود اصطلاحات صوفیانه و عرفانی، نشانۀ علاقۀ طرزی به عرفان است. در حیطۀ زبانی، کاربرد انواع واژههای عربی، ترکیبات و عبارات کهن و ساختار دستوری کهن دیده میشود. در بررسی ادبی اثر، وجود انواع صور خیال، اعم از تشبیه، استعاره، مجاز و کنایه، بیانگر توانایی نویسنده در پیروی از سعدی شیرازی است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ملّا طرزی دهلوی؛ معدنالجواهر؛ سبک؛ ساختار | ||
| مراجع | ||
|
قرآن کریم.
آقاحسینی، حسین؛ همتیان، محبوبه. (1384). نگاهی تحلیلی به علم بیان، تهران: سمت.
آموزگار، ژاله. (1374). تاریخ اساطیر ایران، جلد اول، تهران: سمت.
ابنبطوطه، (1376). سفرنامه ابنبطوطه، جلد دوم، چاپ ششم، ترجمه محمدعلی موحد، تهران: آگاه.
اته، کارل هرمان. (1356). تاریخ ادبیات فارسی، ترجمۀ رضازاده شفق، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
انوری، حسن. (1383). فرهنگ کنایات سخن، جلد 1 و 2، تهران: سخن.
انوشه، حسن. (1380). دانشنامۀ ادب فارسی در شبهقاره هند، جلد چهارم، چاپ اول، تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
بهار، محمدتقی. (1386). سبکشناسی یا تاریخ تطور نثر فارسی، جلد سوم، تهران: زوار.
خیامپور، عبدالرسول. (1368). فرهنگ سخنوران، تهران: طلایه.
درایتی، مصطفی.(1391). فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، جلد هجدهم، تهران: سازمان اسناد و کتابخانۀ جمهوری اسلامی ایران.
دهخدا، علیاکبر. (1372). لغتنامه، تهران: دانشگاه تهران.
رضایی، رضا؛ شیخ، محمد. (1394). زبان فارسی در هند براساس ملاحظات ابنبطوطه، مطالعات شبهقاره، 7(2): 47-66.
شفیعی کدکنی، محمدرضا. (1348). ناصرعلی سرهندی، هنر و مردم، 7(79): 35-30.
شمیسا، سیروس. (1386). بیان، چاپ دوم، تهران: میترا.
صبا، مظفرحسین. (1343). تذکرۀ روز روشن، تهران: کتابخانۀ رازی.
صفا، ذبیحالله. (1378). تاریخ ادبیات در ایران، جلد پنجم، چاپ پنجم، تهران: فردوس.
طرزی دهلوی، دولتخان. (۱۱۶۳ه.ق.). معدنالجواهر، نسخهخطی شمارۀ 200 متعلق به کتابخانۀ معصومیۀ قم.
طرزی دهلوی، دولتخان. (بیتا). معدنالجواهر، نسخهخطی شمارۀ 1218 متعلق به کتابخانۀ مرکزی دانشگاه تهران.
فشارکی، محمد. (1389). نقد بدیع، چاپ چهارم، تهران: سمت.
فلاح، مرتضی. (1389). جایگاه فرهنگ و زبان فارسی در شبهقاره هند، مطالعات شبهقاره، 2(2): 67-97.
قاطعی هروی. (1979م.). تذکرۀ مجمعالشعرای جهانگیرشاهی، با تصحیح و تعلیق و مقدمه محمد سلیم اختر، کراچی: مؤسسۀ تحقیقات علوم آسیای میانه و غربی دانشگاه کراچی.
ماسه، هانری. (1369). تحقیق دربارۀ سعدی، ترجمۀ حسن مهدوی اردبیلی و غلامحسین یوسفی، چاپ دوم، تهران: توس.
محمدی، محمدحسین. (1388). معانی، بیان و بدیع، چاپ دوم، تهران: زوّار.
Hadi, Nabi. (1995). Dictionary of Indo-Persian literature, Delhi: Ashok Vihar. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,335 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 585 |
||