| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 834 |
| تعداد مقالات | 8,015 |
| تعداد مشاهده مقاله | 14,852,500 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,586,520 |
طنز در غزل های غزالی مشهدی؛ شاعر سبک هندی | ||
| مطالعات شبه قاره | ||
| مقاله 6، دوره 3، شماره 8، آبان 1390، صفحه 117-138 اصل مقاله (4.01 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jsr.2011.627 | ||
| چکیده | ||
| با توجه به اینکه تعهد شاعر چیزی جز مسئولیتپذیری او نیست، انتقاد از ریاکاران و ظاهرسازان از دیرباز، زبان و کلام شاعران و نویسندگان را که نسبت به جوامع انسانی احساس تعهد میکردند تحت تأثیر قرار داده است. یکی از شیوههای انتقاد شاعران، استفاده از شیوه یا نوع ادبی طنز است. میتوان گفت در این مسیر زبان طنز بهترین وسیله است، زیرا که؛ طنز ادبی کلامی است هنری و خندهانگیز که ضمن انتقاد، هدفش اصلاح جامعه و یک اندیشه یا باور نادرست است. از شاعران موفقی که در ادب پارسی توانسته است از این شیوه بهرهی کافی و وافی ببرد، ملکالشعرا غزالی مشهدی است. طنز غزالی غالباً نقد اجتماعی است که شامل: انتقاد از اخلاق ریاکاران و شیوهی زندگی معاشرت افراد به ظاهر خوشعمل و نیکوکار است که با تظاهر به تقوی و پرهیزگاری به مخالفت با عشق و محبت قلبی میپرداختهاند. غزالی از اینکه زاهدان ریاکار، عقل را در خدمت خواهشهای نفسانی قرار دادهاند آزرده است و چنین عقلی را نکوهش میکند ولی رندی را که با آزادگی، پاکی و زیرکی و عشق و دلدادگی همراه است میپسندد. طنزهای غزالی از افراد و جامعهای که ساختارهای بنیادین آن با ساختارهای عارفانهی غزالی تضادی عمیق دارد، کاملاً هماهنگ است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| غزالی مشهدی؛ شعر غزالی؛ طنز؛ اجتماع؛ انتقاد | ||
| مراجع | ||
|
1- انوری، حسن(1386) طنز حافظ، ماهنامهی فرهنگی، سیاسی، اجتماعی، ادبی فردوسی، ش:53-52، صص،22-20 2- انوشه، حسن(1381) فرهنگنامه ی ادبی فارسی، چاپ دوم، تهران: وزارت فرهنگ و انتشارات اسلامی. 3- چناری، عبدالامیر(1384) طنز در شعر حافظ، پژوهشنامه ی علوم انسانی، ش46-45، صص51-39. 4- حافظ، شمسالدین محمد(1369) دیوان، به اهتمام محمد قزوینی و قاسم غنی، مقابله و کشفالابیات رحیم ذوالنور، چاپ اول، تهران: زوّار. 5- حسنلی، کاووس(1385) چشمهی خورشید، چاپ نخست، شیراز: نوید شیراز. 6- حلبی، علیاصغر(1377) تاریخ طنز و شوخطبعی در ایران و جهان اسلام، چاپ نخست، تبریز: بهبهانی. 7- خاقانی شروانی، افضلالدین(1373) دیوان، مقابله و تصحیح و مقدمه و تعلیقات ضیاءالدین سجادی، چاپ چهارم، تهران: زوّار. 8- خرمشاهی، بهاءالدین(1384) ذهن و زبان حافظ، چاپ هشتم، تهران: ناهید. 9- داد، سیما(1383) فرهنگ اصطلاحات ادبی، چاپ دوم، تهران: مروارید. 10- رزمجو، حسین(1372) انواع ادبی و آثار آن در زبان فارسی، چاپ دوم، مشهد: آستان قدس رضوی. 11- سعدی شیرازی، مصلح بن عبدالله (1386) کلیات، به اهتمام محمدعلی فروغی، چاپ چهاردهم، تهران: امیرکبیر. 12-شریفی، محمّد(1387) فرهنگ نشر نو، چاپ اول، تهران: انشارات معین. 13- شفیعیکدکنی(1386) زمینة اجتماعی شعر فارسی، چاپ نخست، تهران: اختران. 14- صفا، ذبیحالله(1375) تاریخ ادبیات در ایران، چاپ هشتم، ج پنجم، بخش دوم، تهران: فردوس. 15- غزالی مشهدی(1388) دیوان، تصحیح حسین قربانپور آرانی، چاپ نخست، تهران: علمیفرهنگی. 16- فاروقفلاح، غلام(1374) موج اجتماعی سبک هندی، چاپ نخست، مشهد: ترانه. 17- میرصادقی، میمنت(1373) واژهنامة هنر شاعری، چاپ دوم، تهران: معین. 18- نیکوبخت، ناصر(1380) هجو در شعر فارسی، چاپ اول، تهران: انتشارات دانشگاه تهران. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,048 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,703 |
||