پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 834 |
| تعداد مقالات | 8,015 |
| تعداد مشاهده مقاله | 14,855,506 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,588,352 |
تاثیر نگارگران مهاجر مکتب تبریز دوم بر نگارگری دربار گورکانیان هند (با تاکید بر دوران شاه تهماسب صفوی و همایون شاه و اکبر شاه گورکانی) | ||
| مطالعات شبه قاره | ||
| مقاله 11، دوره 15، شماره 44، تیر 1402، صفحه 181-194 اصل مقاله (1.04 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jsr.2021.22832.1706 | ||
| نویسندگان | ||
| مصطفی رستمی* 1؛ نگار بنائی2؛ مطهره سیرادقی کیساری3 | ||
| 1دانشیار گروه صنایع دستی و پژوهش هنر دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران، | ||
| 2دانشجوی کارشناس ارشد هنر اسلامی، مؤسسۀ آموزش عالی مارلیک، نوشهر، ایران | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران | ||
| چکیده | ||
| در دوران سلطنت شاه تهماسب صفوی، بحث توبۀ شاه مطرح میشود؛ ازاینرو عدمتوانایی پیروی از شاه توسط هنرمندان، موجب کمتوجهی او نسبتبه آنان میشود. در این دوران همایون در ایران با میرمصور آشنا و درصدد راهاندازی کارگاه نقاشی مغول برمیآید. توجه همایون شاه به ایشان فرصتی را فراهم آورد تا برخی هنرمندانِ ناراضی از دربار، به هندوستان مهاجرت کنند. هنرمندان مهاجر که هریک نامی بلندآوازه در مکتب نگارگری ایران داشتهاند، تحت حمایت همایون شاه و سپس فرزندش اکبر شاه، نقشی بیبدیل در بنیاننهادن سبک هندی-ایرانی ایفا کردهاند. این پژوهش به دنبال پاسخ بدین پرسش است که نگارگران مهاجر ایرانی مکتب تبریز دوم چه تأثیراتی بر نگارگری گورکانیان هند گذاشتهاند؟ هدف از این پژوهش بررسی چگونگی تأثیر این هنرمندان ایرانی بر هنر و فرهنگ هند در مقطع تاریخی گورکانیان و تداوم آن در قالب سبک تلفیقی هندی–ایرانی در دورههای بعد است که با استفاده از روش توصیفی-تاریخی و بهرهمندی از اسناد و منابع موجود و مشاهدات میدانی در موزهها صورت گرفت. نتیجۀ پژوهش حاکی از آن است که هنرمندان مکتب دوم تبریز مهاجرت کرده به هند، زمینههای تعامل هنری بین ایران و هند را فراهم ساخته و سبک هندی-ایرانی را بهوجود آوردند. در سبک نگارگری هندی-ایرانی تأثیر نوع قلمگیری، رنگآمیزی و ترکیببندی خاص هنرمندان ایرانی بهخوبی مشهود است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نگارگری؛ مکتب تبریز دوم؛ پادشاهان گورکانی هند؛ هنرمندان مهاجر ایرانی؛ شاه تهماسب صفوی | ||
| مراجع | ||
|
آپهام پوپ، آرتور؛ اکرمن، فیلیس. (1395). سیری در هنر ایران (از دوران پیش از تاریخ تا امروز)، ترجمۀ سیروس پرهام، تهران.
آژند، یعقوب. (1389). نگارگری ایران، پژوهشی در تاریخ نقاشی و نگارگری ایران، جلد 1 و 2، تهران: سمت.
بیات، بایزید. (1382). تذکرۀ همایون و اکبرشاه، به تصحیح محمد هدایت حسین، تهران: انتشارات اساطیر.
جنتی، حبیبالله. (1388). گلچین معانی، تهران: انتشارات نقشگستر بهار.
جهانگیر گورکانی، نورالدین محمد. (1359). جهانگیرنامه: توزک جهانگیری، به کوشش محمد هاشم، تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران.
خادمی ندوشن، فرهنگ؛ بابامرادی، رسول. (1386). تأثیر هنر نگارگری ایران بر شبهقاره با تأکید بر مکتب نقاشی مغولان هند، نشریۀ مدرس هنر، 2(1): 29-36.
راجرز، جی.ام. (1382). عصر نگارگری (مکتب مغول هند)، ترجمۀ جمیله هاشمزاده، تهران: مؤسسۀ نشر دولتمند.
علامی دکنی، ابولفضل. (1356). آیین اکبری، ترجمۀ رضازاده شفق، تهران: نشر صادق.
غروی، مهدی. (1348). حمزهنامه (بزرگترین کتاب مصور فارسی)، نشریۀ هنر و مردم، 8(85): 31-34.
غروی، مهدی. (1385). جادوی رنگ، تهران: انتشارات طبع و نشر.
فرخفر، فرزانه؛ پورجعفر، محمدرضا. (1387). بررسی تطبیقی نگارگری مکتب تبریز و مکتب گورکانی هند (قرن 10ه.ق)، نشریۀ هنرهای زیبا، 35: 115-124.
کریمزاده تبریزی، محمدعلی، (1363، 1369 و 1370)، احوال و آثار نقاشان قدیم ایرانی (برخی از مشاهیر نگارگر هند و عثمانی)، جلد 1، 2 و 3، لندن.
کوشا، کفایت. (1383). مهاجرت هنرمندان ایرانی به هند در دورۀ صفوی به علل و عوامل مهاجرت هنرمندان ایرانی در دورۀ صفوی به هند، نشریۀ آینۀ میراث، 2(3): 32-57.
مبارک، شیخ ابوالفضل. (1385). اکبرنامه تاریخ گورکانیان هند، به کوشش غلامرضا طباطبایی مجد، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.
منشی قزوینی، بوداق. (1378). جواهرالاخبار، به کوشش ایرج افشار، تهران: امیرکبیر.
آرشیو موزۀ کاخ گلستان، ۱۳۹۵
Brown, P. (1924). Indian Painting under the Mughals, AD 1550 to AD 1750. Clarendon Press.
Sims-Williams, Ursula. (2016), Nasir Shah’s Book of Delights, British Library, Asian and African Studies Blog.
Www.britishmuseum.org. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,751 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 607 |
||