| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 834 |
| تعداد مقالات | 8,015 |
| تعداد مشاهده مقاله | 14,853,135 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,586,947 |
غیاب امر بدنی در منظومۀ خسرو و شیرین نظامی | ||
| پژوهشنامه ادب غنایی | ||
| مقاله 10، دوره 21، شماره 41، مهر 1402، صفحه 171-188 اصل مقاله (1.04 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jllr.2022.41822.3048 | ||
| نویسندگان | ||
| پیمان کریمی کاکاوند1؛ علی حیدری* 2؛ قاسم صحرائی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان،لرستان،ایران | ||
| 2استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان. خرم آباد. ایران | ||
| 3استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان. خرم آباد. ایران. | ||
| چکیده | ||
| غیاب؛ بهعنوان ویژگی ذاتی زبان، دارای دو سطح است. سطح اول، غیاب در سطح معمولی زبان و سطح دوم، غیاب مضاعف که مربوط به ادبیات است. شاعران با استفاده از فنون و ترفندهای بلاغی، برخی مضامین را یا به منظور خلق زیبایی یا به دلیل محدودیتهای اخلاقی که برای خود قائل میشوند و یا منع و کنترلهای اخلاقی و سیاسی که در جامعه وجود دارد، به غیاب میرانند. نظامی از جمله شاعرانی است که با مهارت فراوان، با توجه به محتوای منظومههای عاشقانهاش، غیاب را از سادهترین سطح تا ممنوعترین شکل آن برای بازنمایی امر بدنی در شعر خود بهکار گرفته است. جامعة آماری تحقیق حاضر، خسرو و شیرین نظامی است که در آن ابیاتی که امر بدنی در آنها به غیاب رانده شدهاست، به شیوۀ کتابخانهای گردآوری شده و به روش تحلیلی- توصیفی و استفاده از تکنیک تحلیل محتوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتهاند، سپس براساس حوزههای معرفتی-رفتاری به کار گرفته شده توسط شاعر، طبقهبندی شدهاند. در ادامه مشخص گردیده است که شاعر از پانزده حوزة معرفتی- رفتاری استفاده کرده است. بیشترین فراوانی ابیات دارای غیاب امور مگو و امور تابویی مربوط به کشاورزی با25 درصد و احجار و سنگهای قیمتی با 15 درصد کل ابیات است. در میان حوزههای به کار گرفته شده، حوزههای آیین سوارکاری و حوزۀ ادویه و اغذیه با 2 درصد مجموع ابیات سطح دوم و سوم دارای کمترین فراوانی ابیات هستند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خسرووشیرین؛ نظامی؛ غیاب؛ امر بدنی؛ تابوهای بدنی | ||
| مراجع | ||
|
تجلیل، جلیل،(1397)، معانی و بیان، تهران: مرکز نشر دانشگاهی، 1397.
ثروتیان، بهروز، (1383)، فن بیان در آفرینش خیال، تهران: انتشارات امیرکبیر.
حیدری، علی، (1396)،"تطور معنایی ترکیب آب دندان در متون ادب فارسی"، نهمین همایش ملی پژوهشهای زبان و ادبیات فارسی، بیرجند، ج 3 ، صص 1-11.
دهخدا،علی اکبر،(1377)، لغت نامه، جلد یازدهم، چاپ دوم از دورۀ جدید، تهران: موسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران.
راسخ مهند، محمد، (1393)،درآمدی بر زبانشناسی شناختی، تهران: سمت.
سجودی، فرزان،(1388)، مجموعه مقالات چهارمین هم اندیشی نشانه شناسی هنر، تهران: شادرنگ.
شفیعی کدکنی، محمدرضا، (1366)،صور خیال در شعر فارسی، تهران: آگاه.
ضیف، شوقی، (1376)،پژوهش ادبی، ترجمه عبدالله شریفی خجسته، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
غیبی، سید محمود رضا،(1390)، "هنجارگریزی معنایی در آثار نظامی گنجوی"، فصلنامه علمی-تخصصی علامه، ش 33، صص 135-176.
کالر، جاناتان،(1379)، فردینان دوسوسور، ترجمه کورش صفوی، تهران: هرمس.
کزازی، میر جلال الدین،(1385)، بیان، تهران: مرکز.
لیکاف، جورج، جانسون،مارک، (1398)،استعارههایی که با آن زندگی میکنیم، ترجمه جهانشاه میرزابیگی، تهران: آگاه.
نظامی، الیاس بن یوسف،(1393)، خسرو و شیرین، تصحیح حسن وحید دستگردی، به کوشش سعید حمیدیان، تهران: قطره.
یول، جرج،(1392)، بررسی زبان، ترجمۀ علی بهرامی، تهران: رهنما. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 789 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 352 |
||