پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 834 |
| تعداد مقالات | 8,015 |
| تعداد مشاهده مقاله | 14,854,562 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,587,632 |
سخنوری معشوق در غزلهای پیروان سهگانۀ موفق سعدی؛ همام تبریزی، عماد فقیه کرمانی و ناصر بخارایی | ||
| پژوهشنامه ادب غنایی | ||
| مقاله 1، دوره 21، شماره 41، مهر 1402، صفحه 5-26 اصل مقاله (884.04 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jllr.2022.42227.3058 | ||
| نویسندگان | ||
| محبوبه اسکندری1؛ یدالله جلالی پندری* 2؛ مهدی ملک ثابت3 | ||
| 1دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی ، دانشگاه یزد، یزد، ایران | ||
| 2استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه یزد، یزد،ایران | ||
| 3استاد گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه یزد | ||
| چکیده | ||
| سعدی شیرازی شاعر غزلسرای قرن هفتم است که در تکامل غزل نقش بسیار چشمگیری دارد. شاعر از زبان عاشق روایتگر حالات و سخنان معشوق است. همام تبریزی، عماد فقیه کرمانی و ناصر بخارایی سه شاعر بسیار تأثیرپذیر از سعدی و برخاسته از سه ناحیه مختلف با لهجههای گوناگوناند. دلیل انتخاب این شاعران، تأثیرپذیری از شیوه سعدی و میزان توفیقشان در این تأثیرپذیری بوده است. مسأله اصلی پژوهش یافتن پاسخ برای این پرسشهاست که چگونه سخنان معشوق در غزلهای سه شاعر مذکور انعکاس یافته است؟ تفاوتها و شباهتهای بیان آنها در نقل سخنان معشوق چیست؟ بر این اساس، با استفاده از روش تحلیلی-توصیفی و بهرهگیری از منابع کتابخانهای سخنان معشوق طبقهبندی و تحلیل شده است. نتیجه بررسیها آشکار نمود که معشوق سخنور غزل با زبان غمزه و زبان بدن سخن میگوید و زمانی با کلام و یا نوشتن نامه، با شاعر گفتگو میکند گاه شاعر کلام او را ساده بیان میکند زمانی به کلام او اطناب میبخشد. مخاطب اصلی سخن معشوق، عاشق است و گاه عناصر زمینی و آسمانی مورد خطاب اویند. عاشق طالب وصال است و معشوق خواهان فراق زمانی عاشق با معشوق موافق و گاهی ناموافق است. شاعر جهت بزرگداشت معشوق با لوازم صورخیال به مزّین کردن کلام او میپردازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| معشوق؛ همام تبریزی عماد فقیه کرمانی ناصر بخارایی؛ پیروان سعدی | ||
| مراجع | ||
|
قرآن حکیم، ( 1387)، ترجمه مکارم شیرازی، چاپ چهارم، تهران: تابان.
بارانی، محمد، نسیم بهار، علی اصغر (1391)، «تکرار در معانی عاطفی و زبان هنری غزلیات سعدی»، پژوهشنامه ادب غنایی، ش 18، صص 50-29.
پورنامداریان، تقی، (1397)، «بلاغت مخاطب و گفتگو با متن»، نقد ادبی، سال اول، شماره 1: 37-11.
پیر، آلن، (1391)، زبان بدن، ترجمه سیدمحمودهاشمی و فاطمه شعیبی، محلات: دانشگاه آزاد اسلامی.
خرمشاهی، بهاءالدین، (1378)، حافظ نامه، چاپ نهم، تهران: علمی و فرهنگی، 1378.
دهخدا، علی اکبر،(1390)، امثال و حکم، تهران: پارمیس.
زرینکوب، عبدالحسین، (1371)، شعر بیدروغ شعر بینقاب، تهران: علمی، 1371.
سعدی شیرازی، مصلح الدین عبدالله، (1387)، کلیات، تصحیح محمدعلی فروغی، چاپ دوم، تهران: بهزاد.
شمشیرگرها، محبوبه، (1391)، «عنصر خطاب در غزل سعدی»، فصلنامه علمی پژوهشی زبان و ادبیات فارسی، شماره 72: 51-25.
شمیسا، سیروس،(1387)، انواع ادبی، چاپ سوم، تهران: میترا.
شمیسا، سیروس،(1370)، سیر غزل در شعر فارسی، چاپ سوم، تهران: فردوس.
صفا، ذبیح الله،(1369)، آیین سخن، تهران: ققنوس.
عرب، محمدحسن،(1390)، فرهنگ نمونه (القاموس الحدیث)، تهران: فرهنگ مکتوب.
عماد فقیه کرمانی، (1348)، دیوان قصاید و غزلیات، به تصحیح رکن الدین همایون فرخ، تهران: ابن سینا.
فتوحی رودمعجنی، محمود، (1395)، صد سال عشق مجازی، تهران: سخن.
موحد، ضیاء،(1373)، سعدی، تهران: طرح نو.
میدانی، احمد بن محمد،(1366)، مجمع الامثال، مشهد: آستان قدس رضوی.
ناصر بخارایی، (1353)، دیوان اشعار، به تصحیح مهدی درخشان، تهران: نوریانی.
همام تبریزی،(1370)، دیوان اشعار، به تصحیح رشید عیوضی، چاپ دوم، تهران: صدوق.
همایی، جلال الدین،(1370)، معانی و بیان، تهران: هما. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 764 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 452 |
||