| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 834 |
| تعداد مقالات | 8,015 |
| تعداد مشاهده مقاله | 14,852,495 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,586,519 |
هم سنجی اندیشه ولایت در عرفان شیعی و بریلوی بر پایه دیدگاه سید حیدر آملی و محمد طاهر القادری | ||
| مطالعات شبه قاره | ||
| مقاله 4، دوره 17، شماره 49، مهر 1404، صفحه 57-78 اصل مقاله (610.73 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jsr.2024.48301.2426 | ||
| نویسندگان | ||
| نسرین پورمعینی1؛ علی فتح الهی* 2؛ کیومرث چراغی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری، گروه ادیان و عرفان، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران. | ||
| 2دانشیار گروه ادیان و عرفان، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران. | ||
| 3استادیار گروه الهیات، واحدکرمانشاه،دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران. | ||
| چکیده | ||
| ولایت، هویت و هستة مشترک طریقتهای عرفانی است که در مؤلفههای اساسی عرفان مانند اسماءالله، حقیقت محمدیه، امامت، خلافت، انسان کامل، قطب، غوث و... بهطور خاص و گسترده، مورد تأمل و جستار واقع شده و ادبیات عرفانی گستردهای را نظام بخشیده است؛ ازاینرو، نمیتوان سخن از ساحت عرفان گفت و ولایت را نادیده گرفت. این نوشتار به دیدگاه سید حیدر آملی به نمایندگی از عرفان شیعی، و محمد طاهر القادری به نمایندگی از عرفان بریلوی توجه نشان داده است؛ زیرا غنای دیدگاههای این دو تن، دادههای پراهمیت و نتایج قیاسپذیر و حقایق ثمربخش در حوزة ولایت به بار آورده است که علاوه بر ارائة خوانش نزدیکتری از ولایت، میتواند بهعنوان کمال ارجمند و اصل وحدتبخش، رشتة پیوند تشیع و تسنن را مستحکم سازد. این پژوهش با روش توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانهای، با هدف مقایسه و همسنجی نقاط اشتراک و احیاناً افتراق، و تبیین چیستی ولایت در عرفان شیعی و بریلوی، با تأکید بر اندیشة دو تن از بزرگان انجام گرفته است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که ولایت، واسطۀ فیض، موجب قوام هستی، و امری پایانناپذیر است و اگرچه این دو عارف محقق قائل به منبع غیبی برای ولایت بوده و مصادیق و خاتم آن را مشترک میدانند، با تحلیل نقادانه و نگاه باریکبین میتوان سرچشمة ولایت نزد آن دو را متمایز کرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ولایت؛ حقیقت محمدیه؛ عرفان شیعی؛ عرفان بریلویه؛ سید حیدر آملی؛ محمد طاهر القادری | ||
| مراجع | ||
|
قرآن کریم.
آملی، سید حیدر. (۱۴۲۲). تفسیر المحیط الاعظم، تحقیق سید محسن موسوی تبریزی، ج ۳، تهران: چاپ و نشر وزارت ارشاد اسلامی.
آملی، سید حیدر. (۱۳۵۲). المقدمات من کتاب نص النصوص، تهران: انستیتو ایران و فرانسه.
آملی، سید حیدر. (۱۳۸۷). جامع الاسرار، ترجمۀ سید یوسف ابراهیمیان، تهران: رنسانس.
آملی، سید حیدر. (۱۳۹۴). اسرار الشریعه، تعلیق سید محسن موسوی تبریزی، قم: نور علی نور.
آملی، سید حیدر. (۱۳۹۵). نص النصوص، ترجمۀ محمدرضا جوزی، تهران: روزنه.
ابن اثیر، علی بن محمد. (1367). الکامل فی التاریخ، ج 5، تهران: اعلمی.
ابن منظور، محمد بن مکرم. (1374). لسان العرب، ج ۱۵. بیروت: دارالصاد.
اسلم رضا، محمد. (۲۰۰۶). حیاة الامام احمدرضا. بیجا.
افغان، موفق باشی. (1394). بریلویت تاریخ و عقیده، تقدیم مصطفی محمدی، مکتبة القلم.
المدنی العطاری. محمد ناصرالدین. (2018). حیات اعلیحضرت، لاهور: پروگرسیو بکس.
الهامی، فاطمه. (1396). بررسی سیمای انسان کامل در آثار جمالی دهلوی، مطالعات شبهقاره، 9(32): 31-50.
امجدی اعظمی، مولانا. (1979). دیباچه مشموله فتاوی رضوی، ج 1، بیجا.
بریلوی، احمد رضا خان. (1904). حدائق بخشش، مجلس المدینة العلمیة، کراچی.
ثبوت، علیاکبر. (۱۳۷۴). مدارس اسلامی در هند در طول تاریخ و جایگاه فرهنگ ایران در آن، دهلی نو: رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران.
جوهری، اسماعیل بن حماد. (۱۴۰۴). صحاح اللغه، تحقیق احمد عبدالغفور عطار، بیروت: دارالعلم للملایین.
حسنی، عبدالحی. (۱۹۸۹). نزهه المسامع و النواظر، ج ۸، بیجا.
حسینی دهشیری، افضل السادات. (1391). آیین زرتشت و دلالتهای تربیتی آن (براساس متن گاتها)، پژوهشنامه مبانی تعلیموتربیت، 2(1): 127-146.
حسینی شاهرودی، سید مرتضی. (۱۳۸۱). انسانشناسی از دیدگاه سید حیدر آملی و افلوطین. طهور.
دشتی، محمد؛ دشتی، مهدی؛ طارمی، حسن. (1388). دایرةالمعارف جهان نوین اسلام، ویراستار: جان ل اسپوزتیو، ترجمۀ حسن طارمی و همکاران، تهران: مرجع.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد. (۱۴۰۳). مفردات الفاظ قرآن، دمشق: دارالقلم.
رئیس السادات، عبدالحسین. (1391). عقیده شفاعت، تهران: مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی.
زمخشری، محمود بن عمر. (۱۳۸۹). الکشاف، ج ۱، تهران: ققنوس.
سدیدی الازهری، ممتاز احمد. (2001). الشیخ احمد رضا خان البریلوی الهندی شاعراً عربیاً، لاهور: موسسه اشرف.
شرف قادری، محمد عبدالحکیم. (بیتا). البریلویه کالتحقیقی و تنفیذی جائزه، بیجا.
طبری، محمد بن جریر. (۱۴۱۲). تفسیر طبری، بیروت: دار المعرفه.
فیّوم، احمد بن محمد. (۱۴۱۴). مصباح المنیر فی غریب شرع الکبیر، ج ۶، قم: دار الهجره.
قادری، احمد رضا. (2013). امام احمد رضا خان، تحقیق انوار البغدادی، هند: مرکز البحوث الاسلامی.
قادری، محمد طاهر. (۲۰۰۰). حقیقت تصوف، لاهور: منهاج القرآن پرنترز.
قادری، محمد طاهر. (2005). ذبح عظیم، تحقیق ریاض حسین چودهر و محمد تاجالدین کالامی، لاهور: منهاج القرآن پرنترز.
قادری، محمد طاهر. (2007). القول المعتبر فی الامام المنتظر، لاهور: منهاج القرآن.
قادری، محمد طاهر. (2019). سیف الجلی علی منکر ولایت علی، تحقیق محمد علی القادری و محمد تاجالدین کالامی، لاهور: منهاج القرآن پرنترز.
قادری، محمد طاهر. (بیتا). نور محمدی، لاهور: منهاج القرآن.
کلباسی، حسین. (1387). مجموعه مقالات نشست تخصصی مطالعات تطبیقی، به کوشش حسین کلباسی، بخش درآمد. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
گوهرین، صادق. (۱۳۷۶). شرح اصطلاحات تصوف، ج ۱۰، تهران: نشر زوار.
مجلسی، محمد باقر. (۱۴۰۳). بحار الانوار، بیروت: دار احیاء التراث الاسلامی.
مشیرالحسن، (1367). جنبش اسلامی و گرایشهای قومی در مستعمرۀ هند، مشهد: آستان قدس رضوی.
منهاجین، عبدالستار. (2012). شیخ الاسلام دکتر محمد طاهر القادری، فیصلآباد: CDs & Books.
هجویری، علی بن عثمان. (۱۳۸۳). کشف المحجوب، تهران: سروش. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 617 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 184 |
||