| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 864 |
| تعداد مقالات | 8,350 |
| تعداد مشاهده مقاله | 16,836,361 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 11,264,778 |
بررسی و تحلیل نقش اشیای متبرک در سیاستهای فرهنگی دکن عصر قطبشاهیان(1098-918هق) | ||
| مطالعات شبه قاره | ||
| مقاله 14، دوره 18، شماره 50، فروردین 1405، صفحه 259-276 اصل مقاله (1.24 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jsr.2025.46908.2382 | ||
| نویسندگان | ||
| مسلم سلیمانی یان* 1؛ نادر پروین2؛ زلیخا امینی3 | ||
| 1دانشیارگروه تاریخ، دانشگاه سیدجمالالدین اسدآبادی، همدان، ایران.(نویسنده مسئول) | ||
| 2دانشآموختهدکتری تاریخ ایران دوره اسلامی دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران. | ||
| 3استادیار گروه تاریخ ، دانشگاه سیدجمالالدین اسدآبادی همدان، ایران. | ||
| چکیده | ||
| قطبشاهیان یا سلطنت گلکنده،اعقاب قراقویونلوهای ایران بودند که سلسلهای شیعی حیدرآباد)دکن( در جنوب هندوستان تأسیس کردند که از سال918 تا 1098هق تداوم یافت.قطبشاهیان در جهت گسترش مذهب تشیع دردکن،نوعی سیاست فرهنگی با استفاده ازنمادهای مقدس شیعی اتخاذ کردند. تحقیق حاضر میکوشد با الهام از نظریه سیاست فرهنگی و روش توصیفی-تحلیلی به این پرسش اساسی پاسخ دهد که: به همپیوستگی اشیای متبرک و سیاستهای فرهنگی درجهت گسترش مذهب تشیع در دکن و حیدرآباد چگونه قابل تبیین است؟ نتایج تحقیق نشان میدهد که نمادهای مقدس شیعی حضوری همیشگی در اعمال عبادی شیعیان دِکَن در دوره قطبشاهیان داشته است. قطبشاهیان با اتکا به سیاست فرهنگی متناسب و نمایشی و همچنین گفتمان هویت-بخش فرهنگی، اشیای متبرک و مقدس ائمه و اهلبیت را در عَلَمها ترکیب کردند و آنها را در جهت تقویت هویتهای اجتماعی و فرهنگی مختص شیعی و درجهت محافظت و ضرورت هویت جامعه شیعی در دکن و حیدرآباد به کار بردند و با نمادسازی آیینی از این اشیاء مقدس، در سطحی کلان، مفاهیم اساسی هویتی فرهنگ شیعه را به منصه ظهور رساندند، سوگیریهای جانبی آنرا شکل دادند،مرزهای فرهنگی راهویتبخشیدند و از درون آن، رفتار، فعالیتها، جریانها و سیاستهای فرهنگی ویژهای مطابق و سازگار با گفتمان مرکزی(تشیع) و گفتمان محوری آن(عاشورا) ارائه کردند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اشیاء و نمادهای مقدس؛ سیاست فرهنگی؛ تشیع؛ قطبشاهیان؛ دکن | ||
| مراجع | ||
|
قرآن کریم.
ابومخنف، لوطبنیحیی. (1398). مقتلالحسین، مترجمان، مهدی باقری اسفندانی و دیگران، تهران: علم و ادب.
اشتریان،کیومرث. (1391). مقدمهای بر روش سیاستگذاری فرهنگی، تهران: جامعهشناسان.
اکبر، رضیه. (بیتا). نظم ونثر فارسی در زمان قطبشاهی، حیدرآباد دکن: بینا.
بلاذری، احمدبنیحیی. (1417). انسابالاشراف، ج4، تهران: علمی فرهنگی.
تقیالدین محمد ابن صدرالدین، علی. ( بیتا ). میزانالطبایع قطبشاهی، نسخة خطی شمارة 9365/1، کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران.
حسینی، خورشاه ابن قباد. (1379). تاریخ ایلچی نظامشاه، تصحیح و تحشیه و اضافات محمدرضا نصیری، کوییچیهانه دا، تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.
خالدی، عمر. (1383). «نگاهی به فرهنگ شیعیان دکن»، نشریة گزارش گفتگو، ترجمة محمد مهدی توسلی، ش13.
خانزمانخان، غلامحسینخان. (1377). تاریخ آصفجاهیان(گلزار آصفیه)، به اهتمام محمدمهدی توسلی، اسلامآباد، مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان.
خضری، احمدرضا. (1391). تشیع در تاریخ، قم، نشر معارف.
رای بند راین پسر رای بهارمال. (بیتا). لبالتواریخ هند یا لبالباب هند، نسخهخطی شمارة 5347 ، کتابخانة مرکزی دانشگاه تهران.
صاعدیشیرازی، میرزا نظامالدین. (1961). حدیقهالسلاطین، تصحیح و تحشیه سی علیاصغر بلگرامی، حیدرآباد دکن، چاپ سید علیاصغر بلگرامی.
سومر، فاروق. (1369). قراقویونلوها، ترجمه: وهاب ولى، تهران: مؤسسة تحقیقاتفرهنگى.
سومر، فاروق. (1371). نقش ترکان آناتولى در تشکیل و توسعة دولت صفوى، ترجمة احسان اشراقى و محمدتقى امامى، تهران: نشر گستره.
شیخ حرعاملی. (1409 هق ). وسائلالشیعه، ج2، قم، مؤسسه آلالبیت(ع).
شیخصدوق. (1413 هق). من لایحضره الفقیه،ج1، قم، انتشارات اسلامی.
شیخمفید، محمدبنمحمد. (1392). ارشاد، ترجمة سیدحسین موسوی مجاب، تهران: سرور.
شیرازی رفیعالدین، ابراهیم. (بیتا). تذکرهالملوک، نسخه خطی موجود در کتابخانة ملی پاریس، شمارة619.
شیرازی، ابنعبداللله. (بیتا). تاریخسلطان محمد قطبشاه، نسخهخطی شمارة 3885، کتابخانه ملی ملک، مقاله اول.
شروانی، هارونخان. (1947). تاریخ سلسله قطبشاهی، دهلی: بینا.
صادقیعلوی، محمود. (1385). «قطبشاهیان (تاریخ سیاسی و فرهنگی ـ مذهبی)»، پایاننامة مقطع کارشناسیارشد رشتة تاریخ اسلام، تهران: دانشگاه تهران.
عبدالحی. (1947). نزههالخواطر، ج1، هند، حیدرآباد: بینا.
طباطبا، سیدعلی عزیزاللّه. (1355ق). برهان مآثر، دهلی: جامعه دهلی.
قادری زوری، محیالدین. (1957). حیات میرمؤمن، حیدرآباد: ادارۀ ادبیات اردو.
قرطبی، عریببنسعد. (1369). صله تاریخ طبری، ج1، ترجمة ابوالقاسم پاینده، تهران: اساطیر.
محمدعلیخان. (1942). تذکره ذاکرین، حیدرآباد: مطبع مشیر عالم.
مک گوییگان. (1388). بازاندیشی در سیاست فرهنگی، ترجمة نعمتالله فاضلی و مرتضی قلیچ، تهران: دانشگاه امامصادق(ع).
معصومی، محسن. (1389). فرهنگ و تمدن ایرانی اسلامی دکن در دورة بهمنیان، تهران: اندیشة معاصر.
منشی قادرخان. (1306ق). تاریخ قطبشاهی، به اهتمام سیدبرهانالدین احمد، حیدرآباد دکن: چاپ سنگی.
میرابوالقاسم، رضیالدینبننورالدین مخاطب به میر عالم. (1309ق). حدیقهالعالم، به اهتمام سیدعبدالطیف شیرازی، حیدرآباد دکن: چاپ سیدعبداللطیف شیرازی.
نهاوندی، عبدالباقر. (1925). مآثر رحیمی، تصحیح محمد هدایت حسین، کلکته: بینا.
کلینی، محمدبنیعقوب. (1407 هق). الکافی، ج6 ، تهران: دارالکتب الاسلامیه.
هاشمخان، محمد. (1925م). منتخبالباب، تصحیح سرولزلى هیگ، کلکته: به اهتمام انجمن آسیایى بنگاله.
هندوشاه، محمدابنقاسم و گلشن ابراهیمى. (1301ق). تاریخ فرشته، ج1 و2 ، چاپسنگى.
والتیسون،ب. (1396). «بازیگوشی قدرت، تأثیر فرهنگ رسانههای تولیدکننده- مصرفکننده»، در قدرت و سیاست فرهنگی در روابط بینالملل، ویرایش سنگ، جی .چی،ترجمة عسگر قهرمانپور، تهران: علمی- فرهنگی.
Allen. James W (2012). The Art and Architecture of Twelver Shiʿism: Iraq, Iran, and the Indian Sub-Continent. London. Azimuth Editions.
Bhān, S(1939). »Ḥaidarābād kā bādshāhī ʿāshūrkhāna.« Muraqqaʿ-e Dakkan, Special issue of Sab Ras, edited by Muḥyi al-Dīn Qādrī Zore. Ḥaidarābād: Idāra-e Adabīyat-e Urdū.
Dabashi, Hamid (2011). »Taʿziyeh as Theatre of Protest,« The Drama Review .Sainthood, and Everyday Practice in South Asian Shʿism .Chapel Hill. University of North Carolina Press. Syed Akbar Hyder, Reliving Karbala. Martyrdom in South Asian Memory . New York. Oxford University Press.
Gray.c(2010). »Analysing cultural policy Incomgibly. plural or Ontologically incompatible?« international Journal of cultural policy.16 (2).215-230.
Ramey,. Steven.w(2008). Hindu, Sufi, or Sikh: Contested Practices and Identifications of Sindhi Hindus in India and Beyond.New York. Palgrave Macmillan.
Rizvi, S.A.A(1986). History of the Isnā ʿAsharī Shīʿīs in India. New Delhi. Munshiram Manoharlal.
Kevin . Trainor(2010). »Pars Pro Toto: On Comparing Relic Practices,« Numen.Dehlli. Non12.
Korom, Frank. J (2012). »The Presence of Absence: Using Stuff in a South Asian Sufi Environment,« AAS Working Papers in Social Anthropology.
Meri,Josef. W (2010). »Relics of Piety and Power in Medieval Islam,« Past and Present Supplement, vol 5 .Liden.
Mitchell, Colin paul (2004). »Sister Shiʿa States? Safavid Iran and the Deccan in the 16th Century, « Deccan Studies.New York.
Minorsky.v, (1995). the qara - qoyunlu and qutb - shahs, bulltin of the school of oriental and African studies, volum 17.
Wheeler, Brannon (2010). »Gift of the Body in Islam: The Prophet Muhammad’s Camel Sacrifice and Distribution of Hair and Nails at His Farewell Pilgrimage,« Numen, Dehlli.
Wheeler, Brannon (2004). »Relics in Islam,« Islamica.Kalkateh.
Naqvi Sadiq (2006), Muslim Religious Institutions and Their Role under the Qutb Shahs. Ḥaidarābād. Bab-ul-Ilm Society.
Naqvi. Shahid (2002). Azādārī .Lahore.Izhar Sons.
Naqvi Sadiq (2006). The ʿĀshūr Khānas of Hyderabad City. Ḥaidarābād: Bab-ul-Ilm Society.
Nayeem, M. A (2006). The Heritage of the Qutb Shahs of Golconda and Hyderabad. Ḥaidarābād. Hyderabad Publishers.
Sassatelli.m(2006). the logic of Europeanizing cultural policy. In Mainhof u.h. Triandafyllidou, A. (eds) transcultural Europe. London. Palgrave Macmillan.
Subba Reddy, D.V(1962). »Mohammad Quli’s Interest in People’s Health and Medical Aid« . in S. M. Qadri Zore (ed.), Qutb Shahi Sultans and Andhra Samskriti Hyderabad. Idara-e Adabiyat-e Urdu. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 544 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 381 |
||