«بررسی انواع ایهام در دیوان مَلِک قمی»

آزادبلگرامی، میرغلامعلی. (۱۳۹۳). تذکرة آزادسرو. تهران: سفیر اردهال.

احمدنژاد، کامل. (۱۳۷۲). فنون ادبی (عروض، قافیه، بیان، بدیع)، چاپ اول. تهران: پایا.

احمدی، بابک. (۱۳۷۰). ساختار و تأویل متن. تهران: امیرکبیر.

احمدی‌بیدگلی، بهیه؛ وقاری، محمدرضا. (۱۳۹۳). «سیر تحول ایهام در کتاب‌های بلاغت فارسی از گذشته تا امروز». نشریة زیبایی‌شناسی ادبی، شمارة ۲۲، صص ۴۸–۷۳.

اکرمی، میرجلیل؛ واحدپور، مجید. (۱۳۹۶). «تحلیل کارکردهای ابداعی ابزارآلات جنگی از منظر تصویرسازی در غزلیات شمس با نگاهی به پیشینة کارکرد این عناصر در غزل فارسی (مطالعة موردی: تیروکمان)»، نشریة سبک‌شناسی نظم­ونثر فارسی، بهار ادب، شمارة ۳۷، پاییز، صص ۳۱۵-۲۹۷.

انوشه، حسن (سرپرست). (۱۳۸۱). فرهنگ‌نامة ادبی فارسی. دانش‌نامة ادب فارسی. چاپ دوم. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

بقایی­بخارایی، محمدعارف. (۱۳۹۳). تذکرة مجمع‌الفضلا، تحقیق محمد خشکاب. تهران: منشور سمیر.

پشتدار، احمد؛ اسماعیلی، محبوبه. (۱۳۹۸). «بررسی انواع ایهام در غزلیات حافظ». فصلنامة اورمزد، شمارة ۴۶، بهار ۱۳۹۸، صص ۸۴–۱۰۳.

تاج‌الحلاوی، علی­بن­محمد. (۱۳۴۱). دقایق‌الشعر، تصحیح و حواشی سیدمحمدکاظم امام. تهران: دانشگاه تهران.

حسینی­نیشابوری، برهان‌الدین­عطاءالله­محمود. (۱۳۸۴). بدایع‌الصنایع، تصحیح رحیم مسلمانیان قبادیانی. تهران: بنیاد موقوفات افشار.

رادویانی، محمد­بن­عمر. (۱۳۸۰). ترجمان‌البلاغه، به اهتمام احمد آتش، کوشش توفیق سبحانی و اسماعیل حاکمی. تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.

رازی، شمس‌الدین محمد­بن­قیس. (۱۳۷۳). المعجم فی معاییر اشعار­العجم، به­کوشش سیروس شمیسا. تهران: فردوس.

راستگو، محمد. (۱۳۷۹). ایهام در شعر فارسی. تهران: سروش.

زرین‌کوب، عبدالحسین. (۱۳۶۹). از کوچة رندان. تهران: امیرکبیر.

سجادی، سیدجعفر. (۱۳۸۳). فرهنگ اصطلاحات و تعبیرات عرفانی. تهران: طهوری.

سمرقندی، دولتشاه­بن­علاءالدوله. (۱۳۸۲). تذکره‌الشعرا، مقدمه، تحشیه و تعلیقات علی رفیعی علامرودی­دشتی. تهران: میراث مکتوب.

شریفی، محمدرضا. (۱۳۹۳). «بررسی ایهام و بعضی از انواع آن در نسخة خطی پادشاه‌نامة کلیم کاشانی». تفسیر و تحلیل متون زبان و ادبیات فارسی (دهخدا)، دورة ۶، شمارة ۲۲.

شفیعی­کدکنی، محمدرضا. (۱۳۶۸). رستاخیز کلمات. تهران: سخن.

شفیعی­کدکنی، محمدرضا. (۱۳۷۳). موسیقی شعر. تهران: آگه.

شمیسا، سیروس. (۱۳۹۸). نگاهی تازه به بدیع، ویراست سوم. تهران: میترا.

صادقیان، محمدعلی. (۱۳۸۸). طراز سخن (در معانی و بیان)، چاپ اول. تهران: مرکز انتشارات علمی دانشگاه آزاد اسلامی.

صفا، ذبیح‌الله. (۱۳۷۲). تاریخ ادبیات ایران، جلد ۵. تهران: فردوس.

علوی‌مقدم، محمد. (۱۳۷۲). در قلمرو بلاغت، جلد ۱. مشهد: آستان قدس رضوی.

غنی‌پورملکشاه، احمد؛ مهدی‌نیا چوبی، محسن. (۱۳۹۰). «سبک سعدی در ایهام‌سازی و گستردگی آن در غزلیات او». فصلنامة سبک‌شناسی نظم­ونثر فارسی (بهار ادب)، سال ۴، شمارة ۲، تابستان ۱۳۹۰، شمارة پیاپی ۱۲، صص ۷۵–۸۲.

فخرالزمانی، ملا عبدالنبی. (۱۳۶۲). تذکرة میخانه، تصحیح احمد گلچین معانی. تهران: اقبال.

فرشیدورد، خسرو. (۱۳۸۲). دربارة ادبیات و نقد ادبی، جلد ۲. تهران: امیرکبیر.

فشارکی، محمد. (۱۳۷۹). بدیع. تهران: سمت.

قلیچ‌خانی، حمیدرضا. (۱۳۸۸). فرهنگ واژگان و اصطلاحات خوشنویسی و هنرهای وابسته، چاپ دوم. تهران: روزنه.

کاشفی­سبزواری، کمال‌الدین­حسین. (۱۳۶۹). بدایع‌الافکار فی صنایع‌الاشعار، ویراسته میرجلال‌الدین کزازی. تهران: نشر مرکز.

کزازی، میرجلال‌الدین. (۱۳۷۳). زیبایی‌شناسی سخن پارسی (۳)، چاپ دوم. تهران: کتاب ماد (وابسته به نشر مرکز).

گرکانی، محمدشمس‌العلما. (۱۳۷۱). ابدع‌البدایع، به اهتمام حسین جعفری. تبریز: احرار.

مازندرانی، محمدهادی. (۱۳۷۶). انوارالبلاغه، تصحیح محمدعلی غلامی‌نژاد. تهران: مرکز فرهنگی نشر قبله و دفتر نشر میراث مکتوب.

ملک­قمی، محمد. (۲۰۱۲ م). دیوان غزلیات، تصحیح و تدوین مشاهدة مرغوب، رسالة دکتری، دانشگاه اسلامی علیگر (هند)، استاد راهنما آذرمیدخت صفوی.

نوروزی، جهانبخش. (۱۳۷۲). زیورهای سخن و گونه‌های شعر فارسی. شیراز: راهگشا.

نهاوندی، عبدالباقی. (۱۳۸۱). مآثر رحیمی، به اهتمام عبدالحسین نوایی. تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.

واله­داغستانی، علیقلی. (۱۳۸۴). ریاض‌الشعراء، مقدمه، تصحیح و تحقیق سیدحسین تاجی نصرآبادی. تهران: اساطیر.

وجدانی، بهروز. (۱۳۸۶). فرهنگ جامع موسیقی ایرانی. بی‌جا: گندمان.

وطواط، رشیدالدین. (۱۳۰۸). حدائق‌السحر فی دقائق‌الشعر، تصحیح عباس اقبال. تهران: طهوری.

همایی، جلال‌الدین. (۱۳۸۴). فنون بلاغت و صناعات ادبی. تهران: هما.