| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 834 |
| تعداد مقالات | 8,015 |
| تعداد مشاهده مقاله | 14,852,909 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,586,821 |
«واکاوی مفهوم «فضیلت شجاعت» در آثار مولوی از منظر مارتین سلیگمن» | ||
| مطالعات ادیان و عرفان تطبیقی | ||
| مقاله 12، دوره 10، شماره 1، فروردین 1405، صفحه 301-329 اصل مقاله (525.32 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jrm.2025.50976.1259 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم مردانی ورپشتی* 1؛ مسعود روحانی2 | ||
| 1نویسنده مسئول، پژوهشگر پسادکتری، دانش آموخته دکترای زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. | ||
| 2استاد زبان و ادبیات فارسی، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران | ||
| چکیده | ||
| فضیلت «شجاعت» به همراه پنج فضیلت دیگر: خردمندی، انسانیت، عدالت، اعتدال و تعالی، توسط مارتین الیاس پیتر سلیگمن (پدر علم روان شناسی مثبت گرا)، برای اولین بار در روان شناسی نوین مثبت گرا به عنوان شش فضیلت منش، برای بهینه سازی کیفیت زندگی انسان مطرح شد. روان شناسی مثبت، جنبش جدیدی است که بر افزایش شادکامی و موفقیت انسان در برابر اختلالات روانی و رفتارهای نابهنجار تأکید می کند. در این جستار که با روشی تحلیلی - توصیفی انجام شده، با بررسی فضیلت «شجاعت» مارتین سلیگمن در آموزه های مولانا، به عنوان یکی از بزرگ ترین عارفان اسلامی و تبیین همسانی ها و نکات افتراق اندیشگی مولانا و سلیگمن مشخص شد مولانا نیز همچون سلیگمن بر ارزش توانمندی های فضیلت شجاعت یعنی: دلاوری، استقامت، یکپارچگی و سرزندگی تأکید دارد؛ اما در این میان، افتراقاتی نیز در میان نظام اندیشگانی آنان مشاهده می شود؛ ازجمله خدامحور بودن مولانا و انسان محور بودن مارتین سلیگمن. این جستار با برداشتن گامی در جهت معرفی اثرگذاری ها و اثرپذیری های دو مقولة روان شناسی مثبت گرا و ادبیات عرفانی فارسی مشخص نمود اندیشه ها و آموزه های مولانا علاوه بر ظرفیت های ادبی و عرفانی، از ظرفیت های روان شناسانه نیز بهره مند است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مولوی؛ سلیگمن؛ شجاعت؛ روانشناسی مثبتگرا | ||
| مراجع | ||
|
اصغریمهر، فاطمهصغری؛ آذر، امیراسماعیل؛ زیرک، ساره.(1401). «مثبتگرایی و شادمانی از دیدگاه مولوی و سلیگمن»، دانشگاه سیستان و بلوچستان، پژوهشنامه ادب غنایی، دوره 20، شماره 39، ص ص. 44-23.
اصغریمهر، فاطمهصغری؛ آذر، امیراسماعیل؛ زیرک، ساره.(1401). «کسب رضایتمندی در مثنوی مولوی با رویکرد نظریة مثبتگرایی سلیگمن»، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، دوفصلنامة علمی پژوهشهای بین رشتهای ادبی، سال 4، شماره 8، ص ص. 29-1.
انوشیروانی، علیرضا. (1398). «ناهشیاری هوشیارانة مولوی در دیوان شمس»، دانشگاه یزد، مجله کاوشنامه زبان و ادبیات فارسی، سال ششم، شماره 10، ص ص.38-9.
برزگر خالقی، محمدرضا. (1386). «غم و شادی از دیدگاه مولانا»، مجله ادیان و عرفان، سال چهارم، شماره 12، ص ص.53-41.
بهاروند، محسن؛ سپهوندی، مسعود؛ حیدری، علی.(1401). «مقایسة مصادیقی از حکمت عملی در اشعار سنائی و مثنوی مولوی»، دانشگاه سیستان و بلوچستان، پژوهشنامه ادب غنایی، سال 19، شماره 36، ص ص. 96-77.
پارسایی، حسین؛ پرویندخت رضایی مجدآبادی؛ رضا فرصتی جویباری. (1402). «تحلیل زنجیرههای واژگان مثبت در دیوان شمس تبریزی»، نشریه علمی سبک شناسی نظم و نثر فارسی (بهار ادب)، دوره 16، پیاپی 85، ص ص. 240-217.
پسندی، فائزه؛ اقبالی، عباس؛ سیفی، محمد. (1398). «روانکاوی مؤلفههای شادکامی در شعر خالد ابوخالد بر اساس روانشناسی مثبتگرا»، دانشگاه یزد، دو فصلنامه علمی نقد ادب معاصر عربی، سال نهم/ نوزدهم پیاپی/ 17 علمی، ص ص: 282-255.
پیرانی، منصور.(1399). «بازخوانی حکایت های عرفانی اسرارالتوحید با رویکرد روانشناسی مثبت گرا»، دانشگاه الزهرا، دوفصلنامه علمی ادبیات عرفانی، سال دوازدهم، شماره 22، ص ص32-7.
تابانفرد، عباس؛ رسمی، سکینه.(1399). «تحلیل هیجان مثبت «عشق عرفانی» در مثنوی معنوی با رویکرد مثبتگرا»، دانشگاه علامه طباطبایی، مجله متنپژوهی ادبی، سال 24، شماره 85، ص ص112-69.
تابان فرد، عباس؛ رسمی، سکینه. (1396). «تحلیل داستان «اعرابی درویش و همسر او» در مثنوی مولوی بر اساس نظریة مثبتگرای سلیگمن»، دانشگاه کرمان، مجله پژوهشهای ادبیات تطبیقی، دوره 6، شماره 3، ص ص.43-23.
حیدری نوری، رضا؛ زهرا جعفری؛ هومن نامور (1401). «اثربخشی معنا و هدفمندی در روانشناسی مثبتگرا از نظر سلیگمن و تطبیق آن با اشعار عطار»، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، فصلنامه علمی پژوهشی زبان و ادب فارسی، سال چهاردهم، شماره 51، ص ص 94-69.
سلیگمن، مارتین. ای. پی. (1394). شکوفایی روانشناسی مثبتگرا، ترجمه امیر کامکار و سکینه هژبریان، تهران: روان.
سلیگمن، مارتین. ای. پی؛ پیترسون، کریستوفر. (1395). فضایل و توانمندیهای شخصیت. کتاب راهنما و طبقهبندی (Character strenghths and virtues: a handbook and classification). (ترجمه کورش نامداری، مهدی آیتی؛ گلی تاامساکی؛ مهسا موحد ابطحی). ج 1. اصفهان: یارمانا.
سلیگمن، مارتین. ای. پی؛ پیترسون، کریستوفر. (1400). طبقهبندی توانمندیهای مَنِش و فضیلهای انسانی (راهنمای تشخیصی و آماری) (Character strenghths and virtues: a handbook and classification)، ترجمه محسن زندی؛ لیلا باقری، تهران: رشد.
سلیگمن، مارتین. ای. پی.(1402). خوشبینی آموختهشده/ چگونه میتوان ذهنیت و زندگی خود را تغییر داد، مترجمان: فروزنده داور پناه؛ میترا محمدی، چ پنجم، تهران: رشد.
طوسی، خواجه نصیرالدین .(1398). اوصاف الاشراف، چ 3، تهران: علم.
گلمحمدی، مجید؛ مرتضی محسنی، احمدغنی پور ملکشاه، قدسیه رضوانیان. (1400). رساله دکتری «مثبت اندیشی در ادب فارسی از آغاز تا قرن 7 هجری»، دانشگاه مازندران، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی.
گلیزاده، پروین؛ یزدانجو، محمد؛ مساعد، مینا. (1395). «تحلیل اندیشههای مثبتگرایانه در مثنوی معنوی از منظر علم روانشناسی»، دانشگاه اصفهان، مجله پژوهشهای عرفانی (گوهر گویا)، سال دهم، شماره اول، پیاپی 30، ص ص.127-101.
لینلی، آلکس؛ ژوزف استفن. (1388). روانشناسی مثبت در عمل، ترجمه احمد برجعلی و سعید عبدالملکی، تهران: پنجره.
مولوی، جلال الدین محمد بلخی. (1388). کلیات شمس تبریزی، مطابق نسخه استاد بدیع الزمان فروزانفر، با مقدمه دکتر عبدالحسین زرین کوب، چاپ پنجم، تهران: صدای معاصر.
مولوی، جلال الدین محمد بلخی.(1375). مثنوی معنوی، به تصحیح رینولد نیکلسن، تهران: امیرکبیر.
ولک، رنه؛ آوستن وارن.(1373). نظریة ادبیات، ترجمه ضیاء موحد و پرویز مهاجر، تهران: علمی و فرهنگی. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 206 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 111 |
||