| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 836 |
| تعداد مقالات | 8,048 |
| تعداد مشاهده مقاله | 15,029,946 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,757,149 |
اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر سرزندگی تحصیلی، انگیزه پیشرفت تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان دختر با پیشرفت تحصیلی ضعیف | ||
| مطالعات روانشناسی تربیتی | ||
| مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده، انتشار آنلاین از تاریخ 30 اردیبهشت 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jeps.2026.53798.6132 | ||
| نویسندگان | ||
| هلیا سرمدفر* 1؛ فاطمه بهبهانی2؛ مهدیه السادات مدرسیفر3؛ مژگان پوردل4 | ||
| 1کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران. | ||
| 2کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی کودک و نوجوان، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران. ایمیل: Ftmbhni@gmail.com | ||
| 3کارشناسی ارشد مشاوره و راهنمایی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران. ایمیل: mahdiyemodaresi@gmail.com | ||
| 4دانشجوی دکتری تخصصی مشاوره، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. ایمیل: pourdel.m@scu.ac.ir | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر سرزندگی تحصیلی، انگیزه پیشرفت تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی دانشآموزان دختر با پیشرفت تحصیلی ضعیف انجام شد. روش پژوهش، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون–پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری شامل والدینِ دانشآموزان دختر دورهی اول متوسطه مدارس دولتی منطقه 3 شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که از میان آنها 30 نفر (15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه گواه) بهصورت تصادفی انتخاب و جایگزین شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه سرزندگی تحصیلی دهقانیزاده و همکاران (۱۳۹۱)، پرسشنامه انگیزه پیشرفت تحصیلی هرمانس (۱۹۷۰) و پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جینکز و مورگان (۱۹۹۹) بود. گروه آزمایش طی هشت جلسهی ۶۰ دقیقهای بر اساس پروتکل فرزندپروری مثبت ساندرز و همکاران (۲۰۰۳) آموزش دید. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد مداخله فرزندپروری مثبت سبب افزایش معنادار سرزندگی تحصیلی، انگیزه پیشرفت تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی در دانشآموزان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (001/0>P). تبیین نظری نشان داد که آموزش فرزندپروری مثبت از طریق تقویت تعاملات هیجانی–شناختی والد–کودک، ایجاد محیطی امن و حمایتگر و افزایش احساس شایستگی و عاملیت درونی، توانست نظام هیجانی و انگیزشی فرزندان را بازتنظیم کند و به بهبود ادراک کارآمدی، انگیزه درونی و پاسخ سازنده در برابر چالشهای تحصیلی منجر گردد. تداوم اثربخشی در مرحله پیگیری نیز مؤید پایداری اثر مداخله بود. بدینترتیب، برنامههای فرزندپروری مثبت میتوانند بهعنوان راهبردی پیشگیرانه برای ارتقای عملکرد و سلامت روان تحصیلی دانشآموزان کمپیشرفت بهکار گرفته شوند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فرزندپروری مثبت؛ سرزندگی تحصیلی؛ انگیزه پیشرفت تحصیلی؛ خودکارآمدی تحصیلی؛ دانشآموزان دختر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 9 |
||