ارزیابی راهبرد توانمندسازی حاشیه‌نشینان در بهسازی شهر زابل

امچکی، حمیده (1381). ابزارهای حقوقی و قانونی مؤثر بر برون‌فکنی جمعیت و بروز حاشیه‌نشینی، مجلة هفت شهر، وزارت مسکن و شهرسازی، سال سوم، شمارة نهم و دهم، صص 64-56.

ایراندوست، کیوان (1389). مرور تجربة کوتاه توانمندسازی سکونتگاه‌های غیر‌رسمی (نمونه: شهر کرمانشاه)، جغرافیا و توسعه، پژوهشکدة علوم و زمین و جغرافیا، دانشگاه سیستان و بلوچستان، شمارة 20، صص 78-‌59.

ایمانی‌جاجرمی، حسین ( 1388). سکونتگاه‌های غیر‌رسمی و نیازهای آموزش شوراها و شهرداری‌ها. گزارش هم‌اندیشی. تهران، مجمع تشخیص مصلحت نظام، کمیسیون امور زیربنایی و تولیدی، شمارة 5، صص 5-1.

ایمانی‌جاجرمی، حسین (1381). حاشیه‌نشینان حرم (نگاهی به مسئلة اسکان غیر‌رسمی در مشهد)، فصلنامة مدیریت شهری، سازمان شهرداری‌های کشور، شمارة 10، صص 51-44.

بزی، خدارحم (1386). تحلیلی بر روند شهرنشینی و توسعة فیزیکی شهر زابل. مجلة فضای جغرافیایی،دانشگاه آزاد اهر، شمارة 18، صص 30-1.

پاپلی‌یزدی، محمدحسین (1380). مشکلات شهری کشور. فصلنامة تحقیقات جغرافیایی، دانشگاه اصفهان ، شمارة 1، سال شانزدهم، صص 22-10.

پاپلی‌یزدی، محمدحسین (1382). نظریه‌های شهر و پیرامون. تهران: انتشارات سمت. چاپ اول.

پورآقایی، عبدالله ( 1385). علل شکل‌گیری اسکان غیر‌رسمی در شهر رشت و راهکارهای ساماندهی آن. مجلة چشم‌انداز جغرافیایی، دانشگاه آزاد واحد رشت، شمارة 2، تابستان 1385، صص 66-45.

پیران، پرویز (1366). شهرنشینی شتابان و ناهمگون مسکن نابهنجار(‌قسمت دوم‌). اطلاعات سیاسی و اقتصادی، موسسه اطلاعات،شمارة 5، صص 33-30.

پیران، پرویز (1373). آلونک‌نشینی در ایران، دیدگاه‌های نظری با نگاهی به شرایط ایران. اطلاعات سیاسی و اقتصادی، موسسه اطلاعات شمارة 88‌–87، صص 130-97.

پیران، پرویز(1380). اجتماعات الونکی، پدیده‌ای فراتر از حاشیه‌نشینی. ماهنامة شهرداری‌ها، سازمان شهرداری‌های کشور، شمارة 32، صص 23-7.

پیری، عیسی؛ زالی، نادر؛ تقی‌لو، علی‌اکبر (1391). امکان‌سنجی، به‌کارگیری رهیافت‌های توانمندسازی در ساماندهی سکونتگاه‌های غیررسمی ناحیة گلشهر مشهد، مجلة مطالعات و پژوهش‌های شهری و منطقه‌ای، دانشگاه اصفهان، شمارة 12، بهار 1391، صص 134-119.

حاتمی‌نژاد، حسین (1382). اسکان غیر‌رسمی در کلان‌شهر مشهد، نمونة اسکان غیر‌رسمی ساختمان، مجموعه‌مقالات حاشیه‌نشینی و اسکان غیر‌رسمی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، صص 15- 25.

حاج یوسفی، علی (1381). حاشیه‌نشینی شهری و فرایند تحول آن (قبل از انقلاب)، فصلنامة هفت شهر، وزارت مسکن و شهرسازی، سال سوم، شماره 8،صص 24-12.

حافظ‌نیا، محمدرضا ( 1388). مقدمه‌ای بر روش تحقیق در علوم انسانی. تهران: انتشارات سمت. چاپ شانزدهم.

حافظ‌نیا، محمدرضا (1380). راهبرد توزیع فضایی قدرت سیاسی در ایران از‌طریقِ توسعة نهادهای محلی. فصلنامة تحقیقات جغرافیایی، دانشگاه اصفهان، شمارة 61، صص 52-41.

خاتم، اعظم؛ اطهاری، کمال (1386). مدیریت یکپارچه و حل مسئلة اسکان غیررسمی (‌شرایط تحقق طرح مجموعه شهری تهران‌). تهران: انتشارات شهیدی. چاپ اول.

داداش‌پور، هاشم؛ حسین‌آبادی، سعید؛ پورطاهری، مهدی ( 1391). تحلیل نقش توانمندسازی ساکنان در بهسازی کالبدی – محیطی سکونتگاه‌های غیر‌رسمی (نمونة موردی: محدودة شرق کال عیدگاه شهر سبزوار). نشریة جغرافیا و برنامه‌ریزی محیطی،دانشگاه اصفهان، شمارة 41، پاییز 1391، صص 127-95.

رهنما، رحیم و توانگر، معصومه. 1387. بررسی تطبیقی حاشیه­نشینی در شهرهای سبزوار، نیشابور، تربت حیدریه و گناباد، مجله جغرافیا و توسعه ناحیه­ای، دانشگاه فردوسی مشهد، شماره یازدهم، صص 115 - 83.

زالی، نادر؛ رحمتی، یوسف؛ چاره، نجمه ( 1394). ارزیابی و نقدی بر طرح ساماندهی و توانمندسازی سکونتگاه‌های غیر‌رسمی شیراز: مطالعة موردی محلة مهدی‌آباد (کتس بِس)، نشریة پژوهش و برنامه ریزی شهری، دانشگاه نهران، شمارة23، زمستان 94، صص 132-115.

زاهد‌زاهدانی، سعید (1369). حاشیه‌نشینی. شیراز: انتشارات دانشگاه شیراز. چاپ اول.

زنگی‌آبادی، علی؛ مبارکی، امید (1391). بررسی عوامل مؤثر بر شکل‌گیری حاشیه‌نشینی شهر تبریز و پیامدهای آن (مطالعة موردی:محله‌های احمدآباد، کوی بهشتی و خلیل‌آباد). جغرافیا و برنامه‌ریزی محیطی، دانشگاه اصفهان، بهار 1391، شمارة 45، صص 80-67.

زیاری، کرامت‌اله؛ نوذری، آذردخت (1388). ساماندهی و توانمندسازی اسکان غیر‌رسمی شهر اهواز (کوی منبع آب‌)، پژوهش‌های جغرافیای انسانی،دانشگاه تهران، شمارة 68، صص 36-21.

ساعی، احمد (1378). مسائل سیاسی - اقتصادی جهان سوم. تهران: انتشارات سمت. چاپ اول.

شریعت‌زاده، مریم (1382). ساختارهای موردِ‌نیاز جهت مهار و سازماندهی حاشیه‌نشینی در ایران. مجموعه مقالات حاشیه‌نشینی و اسکان غیر‌رسمی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، صص 240-255.

شیخی، محمد (1381). فرایند شکل‌گیری و دگرگونی سکونتگاه‌های خودرو پیرامون کلان‌شهر تهران (نمونة مطالعاتی: اسلام‌شهر، نسیم‌شهر و گلستان)، نشریة هفت‌شهر، وزارت­مسکن و شهرسازی، سال سوم، شمارة 8، صص 51–36.

صابری‌فر، رستم (1388). بررسی ‌تحلیلی حاشیه‌نشینی در شهر بیرجند (مطالعة موردی :منطقة کارگران). تحقیقات جغرافیایی، ، دانشگاه اصفهان، بهار 1388، شمارة 92، صص 52-29.

صادق‌پور، بهرام؛ مرادی، وهاب (1389). تحلیل آماری با نرم‌افزارهای SPSS و AMOS. بابلسر: انتشارات دانشگاه مازندران. چاپ اول.

صرافی، مظفر (1381). به سوی نظریه‌ای برای ساماندهی اسکان غیر‌رسمی ازحاشیه‌نشینی‌تا متن شهرنشینی. هفت‌شهر، وزارت مسکن و شهرسازی، سال سوم، شمارة 8، صص 15-1.

صرافی، مظفر (1382). بازنگری ویژگی‌های اسکان خودانگیخته در ایران: در جستجوی راهکارهای توانمندسازی. مجموعه مقالات حاشیه‌نشینی و اسکان غیر‌رسمی، جلد 1، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، صص 272-‌261.

قادرمرزی، حامد؛ جمشیدی، علیرضا؛ جمشیدی، معصومه؛ جمینی، داود ( 1392). اولویت‌بندی چالش‌های اسکان غیر‌رسمی با استفاده از تحلیل سلسله‌مراتبی AHP (مطالعة موردی: محلة جعفر‌آباد کرمانشاه). فصلنامة مطالعات شهری، دانشگاه کردستان، شمارة 6، بهار 1392، صص 58-43.

کماتو، مایومی (1381). ارتقای شهری و مشارکت اجتماعی. نشریة هفت شهر، وزارت مسکن و شهرسازی، سال سوم، شمارة هشتم، صص 125–114.

لطفی، کوروش و ماجدی، حمید. 1388. چالش­ها و تنگناهای موجود در توانمندسازی سکونتگاه­های غیر رسمی شهری و ارایه راهکار مناسب جهت اجرایی نمودن طرح­های توانمندسازی، علوم و تکنولوزی محیط زیست،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران،  دوره یازدهم، شماره چهار، صص 624 -617.

مرکز آمار ایران، سرشماری عمومی نفوس و مسکن، 1390.

معدنی، سعید؛ محمدپناه، امیرحسین (1387). بررسی جامعه‌شناختی عوامل مؤثر بر تشکیل حاشیه‌نشینی شهر سنندج (مطالعه موردی: محدودة عباس‌آباد‌). جامعه‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آشتیان، بهار 1388، شمارة 14، صص 151-170.

مهندسان مشاور طاش (1385). طرح جامع شهر زابل، سازمان مسکن و شهرسازی استان سیستان و بلوچستان.

نظریان، اصغر( 1379). جغرافیای شهری ایران، انتشارات دانشگاه پیام نور، چاپ اول.

هادی‌زاده‌‌بزاز، مریم (1382). حاشیه‌نشینی و راهکارهای ساماندهی آن در جهان. مشهد: انتشارات شهرداری مشهد. چاپ اول.

یزدانی‌بروجنی، فردین.(1382). بررسی خصوصیات ساختاری حاشیه‌نشینی در تهران. مجموعه‌ مقالاتحاشیه‌نشینی و اسکان غیررسمی، دانشگاه علوم بهزیستی­و­توانبخشی، صص 351- 364.

 

Abbott ,J .(2002b). Analysis of informal Settlement Upgrading and Critique of  Exsting Methodological Approaches, Habital international, Vol 26, pp:303-452.

Abbott, J. (2002a). A method-based planning framework for informal settlement Upgrading, Habitat International, VOL. 26, PP: 317–333.

Akhtar, A; Toran, K.(2000). Migration, Slums and Urban Squalor.at WWW.YORKU.CA /Bunchmi /ICEH.

Arimah, Ben .(2010). The Face of Urban Poverty; Explaning the Prevalence of Slums in Developing Countries, UNU-WIDER.PP:1-22.

Bego, E.(2003). Assessing Feasibility Study of informal Settlement Upgrading: Are there GI policy and Management Implications? Case Study of Windhoek Namibia,International Institude for Geo – information Science and Earth Observation Ensched, the Netherland.PP:1-24.

Cavalheiro, D; Abiko, A .(2015). Evaluating slum (favela) resettlements: The case of the Serra do Mar

Emer, D . (2008). What Are Enabling Housing Strategies? A Paper from Seminar in Barcelona in  April 2008, presented in Seminar: Are A Architects and Planners Obstacles to Slum Upgrading?.

Garstka, G. (2010).  Post-conflict urban planning: The regularization process of an informal neighborhood in Kosova, Habitat International, VOL. 34, PP: 86–95.

Khalifa, M. (2010). Redefining slums in Egypt: Unplanned versus unsafe areas, Habitat International, VOL. 30 , PP: 1-10.

Lee Smith, D .(1989). Squatter landlords in Nairobi: a case study of Korogocho, in P. Amis & P.Lioyd ( Eds), Housing Africa”s urban poor, Manchester University Press.

Martınez, J. Mboup, G. Sliuzasa, R and  Stein, A. (2008). Trends in urban and slum indicators across developing world cities: 1990 – 2003, Habitat International, VOL. 32, PP: 86–108.

Mohammad, A .(2012). Bastee Settlements of Dhaka City, Bangladesh: A Review of Policy Approaches and Challenges Ahead, ASEAN Conference on Environment-Behaviour Studies, Savoy Homann Bidakara Bandung Hotel, Bandung, Indonesia, 15-17 June 2011,PP: 611 – 622

Mukhija, V. (2001). Enabling Slum Redevelopment in Mumbai: Policy Paradox in Practice, Housing Studies,VOL 18,PP:213-222.

Nijman, J. (2008). Against the odds: Slum rehabilitation in neoliberal Mumbai, Cities, VOL. 25, March 2008 ,  PP: 73- 85.

Project, S~ao Paulo, Brazil,Habitat International, VOL , PP: 340-348.

Pugh, C.( 2001). The Theory and Practice of Housing Sector Development for Developing Countries, Housing Studies,VOL 16,PP: 399-423.

Reichenheim, M , Harpham, T. ( 1991).Meternal mental health in squatter in settlement in Rio de janeiro, British jornal of psychiatry, Vol 159, pp: 1-28.

Vilar, K; Cartes, I .( 2015). Urban design and social capital in slum, case study: Moravia”s neighborhood, Medellin, 2004- 2014, Urban planning and Architecture Design for Sustainable Development, 14-16 October 2015, PP 56-67.