| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 830 |
| تعداد مقالات | 7,978 |
| تعداد مشاهده مقاله | 14,765,956 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,516,580 |
شیوههای متناقضنمایی در غزلهای سنایی | ||
| پژوهشنامه ادب غنایی | ||
| مقاله 13، دوره 16، شماره 30، مرداد 1397، صفحه 245-264 اصل مقاله (657.21 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jllr.2018.4086 | ||
| نویسندگان | ||
| سید محسن مهدینیاچوبی* 1؛ رضا ستاری2 | ||
| 1دکترای زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران | ||
| 2دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران | ||
| چکیده | ||
| متناقضنمایی یکی از برجستهترین روشهای تشخّص بخشیدن به زبان است که در ادب فارسی بیشتر ریشه در آرای صوفیه و شطحیات آنان دارد. متناقضنمایی در زبان فارسی برابر اصطلاح انگلیسی پارادوکس است. این عنصر بلاغی، اگرچه از نگاه نویسندگان کتب بلاغی کهن ما به دور مانده، اما نویسندگان و شاعران کلاسیک ما از دیرباز با آن آشنا بوده و در آثار خود از آن بهرهی کافی بردهاند. متناقضنمایی در واقع در روساخت کلام اتفاق میافتد و گاهی کلام را به ظاهر بیمعنا و پوچ میسازد اما در ژرفساخت، معنا و یا دستکم پیامی دارد. این جستار، با روش توصیفی تحلیلی با استفاده از ابزار کتابخانهای، در پی پاسخگویی به این پرسش است که کار برد و کارکرد این عنصر بلاغی در غزل سنایی چگونه است و شاعر با چه ترفندهایی آن را ایجاد میکند؟ بررسیها حاکی از این است که شاعر به شکل گستردهای از متناقضنمایی در غزلهای خود بهره گرفته و تمامی آنها، کارکرد هنری و زیباییشناسانه دارد و باعث آشناییزدایی میشوند و شاعر با درهمآمیختن عناصر ناساز در حوزههای عقلی، علمی، باورها، عادتها، امور خلاف شریعت و امور سلبی و ایجابی، آنها را پدید میآورد | ||
| کلیدواژهها | ||
| متناقضنمایی؛ غزل؛ برجستهسازی؛ سنایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,025 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 975 |
||