اثربخشی گروه درمانی مبتنی بر رویکرد امید درمانی بر کیفیت زندگی مادران کودکان دارای معلولیت جسمی حرکتی

1.رسولی، محسن؛ بهرامیان، جاسم و زهراکار، کیانوش. (1392). تاثیر امید درمانی گروهی بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به مولتیپل اسکروزیس. روان پرستاری، 4، 66-54.

2.ستوده، نعمت؛ نشاط دوست، حمید طاهر؛ کلانتری، مهرداد؛ طالبی، هوشنگ؛ خسروی، علیرضا. (1389). مقایسه دو روش دارو درمانی و امید درمانی بر ابعاد کیفیت زندگی بیماران مبتلا به فشارخون اساسی. روانشناسی بالینی، 2، 48-32.

3.گراث- مارنات، گری. (1384). راهنمـای سنجش روانی. ترجمه حسن پاشا شریفی و محمدرضا نیکخو. جلد دوم، تهران: انتشارات سخن.

4.شیخ الاسلامی، علی؛ قهری، حسین؛ رمضانی، شکوفه. (1395). اثربخشی امید درمانی بر شادکامی مردان ناتوان جسمی_ حرکتی. پژوهشهای مشاوره، 15، 101-89.

5.منوچهری، محدثه؛ گلزاری؛ محمود، کردمیرزا نیکوزاده، عزت اله. (1394). اثربخشی آموزش امید درمانی بر به‌کارگیری روش‌های مقابله مثبت با استرس در زنان دارای همسر معتاد. مطالعات روانشناسی بالینی، 6، 90-78.

6.یعقوبی، ابوالقاسم؛ فروتن بقا، پریسا؛ محققی، حسین. (1393). بررسی اثر بخشی آموزش امید بر سبک‌‎های اسنادی دانشجویان. مطالعات روانشناسی بالینی، 5، 33-19.