تحلیلی مکانی بر تاب‌آوری کالبدی - زیرساختی شهر چمستان در برابر سیلاب

حاتمی­نژاد، حسین؛ فرهادی­خواه، حسین؛ آروین، محمود؛ و رحیم­پور، نگار. (1396). بررسی ابعاد مؤثر بر تاب­آوری شهری با استفاده از مدل ساختاری تفسیری (نمونه موردی: شهر اهواز). فصل­نامه دانش پیشگیری و مدیریت بحران، 7(1): 35-45. http://dpmk.ir/article-1-112-fa.html.

حسین‌زاده، محمد مهدی؛ درفشی، خه‌بات؛ و میرباقری، بابک. (1392). مدل‌سازی تغییرات گستره جنگل و بررسی عوامل مؤثر بر آن با استفاده از مدل رگرسیون لجستیک در محیط GIS (بررسی موردی: حوضه‌های آبخیز واز و لاویج). تحقیقات جنگل و صنوبر ایران، 21(1): 86-98. https://dx.doi.org/10.22092/ijfpr.2013.3805.

خالدی، شهریار؛ قهرودی تالی، منیژه؛ و فرهمند، قاسم. (1398). سنجش و ارزیابی میزان تاب‌آوری مناطق شهری در برابر سیلاب‌های شهری (مطالعه موردی: شهر ارومیه). توسعه پایدار محیط جغرافیایی، 1(2): 1-15. http://geographyearth/article/view/29611/8689.

رجایی، زهرا. (1394). ارزیابی تاب­آوری شهر گرگان. پایان­نامه کارشناسی ارشد، رشته جغرافیا و برنامه­ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، 253 صفحه. http://psp.journals.pnu.ac.ir.

شکری فیروزجاه، پری. (1396). تحلیل فضایی میزان تاب­آوری مناطق شهر بابل در برابر مخاطرات محیطی. نشریه برنامه­ریزی توسعه کالبدی، 2(6): 27-44. http://psp.journals.pnu.ac.ir/article_4146.html.

عبدالله‌زاده، علی؛ اونق، مجید؛ سعدالدین، امیر؛ و مصطفی‌زاده، رئوف. (1395). محدودیت توسعه کاربری سکونتگاهی ناشی از سیلاب و ضریب رواناب در چارچوب آمایش سرزمین، مطالعه موردی: حوزه آبخیز زیارت گرگان. مهندسی و مدیریت آبخیز، 8(2): 221-235. https://jwem.areeo.ac.ir/article_106462.html.

غلامی، محمد؛ و احمدی، مهدی. (1398). ریزپهنه‌بندی خطر سیلاب در شهر لامرد با استفاده از AHP، GIS و فازی. مخاطرات محیط طبیعی، 8(20): 101-114. http://ensani.ir/fa/article/download/402957.

فلاح، مسعود؛ مسعود، محمد؛ و نوایی، اسداله. (1393). نقش طراحی فضاهای شهری انعطاف­پذیر و تاب­آور در مدیریت بحران. پنجمین کنفرانس بین­المللی مدیریت جامع بحران­های محیطی (INDM 2014): 1354-1363. https://civilica.com/doc/252366.

قدسی پور، حسن. (1395). فرآیند تحلیل سلسله­مراتبی (AHP). چاپ داوزدهم، تهران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، 222 صفحه. http://publication.aut.ac.ir/fa/book/show/1037.

محمودزاده، حسن؛ امامی کیا، وحید؛ و رسولی، علی اکبر. (1394). ریزپهنه‌بندی سیلاب در محدوده شهر تبریز با استفاده از روش AHP. تحقیقات جغرافیایی، 30(1): 167-180. http://georesearch.ir/article-1-652-en.html.

میراسداللهی، شمسی سادات؛ متولی، صدرالدین؛ و جانباز قبادی، غلامرضا. (1399). تحلیل تاب‌آوری سکونتگاه‌های شهری در برابر سیلاب با تأکید بر شاخص‌های اقتصادی و اجتماعی (مطالعه موردی: شهر گرگان). تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 20(59): 137-155. http://jgs.khu.ac.ir/article-1-3331-fa.html.

میراسدالهی، شمسی سادات. (1397). ارزیابی ابعاد و مؤلفه­های تاب­آوری شهری به­منظور کاهش خسارت ناشی از سیل (مطالعه موردی: شهر گرگان). رساله دکتری، جغرافیا و برنامه­ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور. https://www.isna.ir/news/97122211790.

نظم‌فر، حسین؛ بهشتی جاوید، ابراهیم؛ و فتحی، محمد حسین. (1392). پهنه‌بندی پتانسیل سیل‌خیزی و سیل‌گیری با مدل منطق فازی (مطالعه موردی: حوضه رودخانه قوری‌چای). دومین کنفرانس بین‌المللی مخاطرات محیطی، 7 و 8 آبان‌ماه 1392، دانشگاه خوارزمی تهران. https://civilica.com/doc/307436.

Bertilsson, L., Wiklund, K., Tebaldj, I.M., Rezende, O.M., Veról, A.P., and Miguez, M.G. (2018). Urban flood resilience - A multi-criteria index to integrate flood resilience into urban planning. Journal of Hydrology, 573, pp 970-982. doi.org/10.1016/j.jhydrol.2018.06.052.

Bodoque, J. M., Amérigo, M., Díez-Herrero, A., García, J. A., Cortés, B., Ballesteros-Cánovas, J. A., and Olcina, J. (2016). Improvement of resilience of urban areas by integrating social perception in flash flood risk management. Journal of Hydrology, 541, pp 665-676. doi: 10.1016/j.jhydrol.2016.02.005

Cutter, S., Christopher, G., Burton, R., and Christopher, C.T. (2011). Disaster resilience indicators for benchmarking baseline conditions. Journal of Homeland Security and Emergency Management, 7(1) Economics 3, pp 235-239. DOI: 10.2202/1547-7355.1732

Franken Berger, T.R., Sutter, P., Teshome, A., Aberra, A., Tefera, M., Tefera, A., Taffesse, A., and Ejigsemahu, Y. (2007). Ethiopia: The path to self-resiliency. Vol 1, final report, Prepared for CHF - Partners in Rural Development On behalf of: Canadian Network of NGOs in Ethiopia (CANGO), 107p, https://reliefweb.int/sites/reliefweb.int/files/resources.

Jha, K.‚ Miner‚ W., and Geddes‚ S. (2012). Building urban resilience: principles, tools, and practice. The World Bank Group‚ Open Knowledge Repository, 155p, https://openknowledge.worldbank.org/handle/10986/13109.

Kuswandari, R. (2004). Assessment of different methods for measuring the sustainability of forest management. International Institute for Geo-information Science and Earth Observation, Enscheda, Netherlands, 256p, https://webapps.itc.utwente.nl/librarywww/papers.

Liao, K.H. (2012). A theory on urban resilience to floods- A basis for alternative planning practices. Ecology and Society, 17(4), pp 48-59, http://dx.doi.org/10.5751/ES-05231-170448

Marom, W. A. (2014). Mapping and measuring social vulnerabilities of coastal areas of Bangkok and Periphery. 5th Global Forum on Urban Resilience and Adaptation, Proceedings of the Resilient Cities 2014 Congress. Bonn. Germany, pp 29-31, https://idl-bnc-idrc.dspacedirect.org/bitstream/handle/10625/53876/IDL-53876.

Matyas, D., and Pelling, M. (2015). Positioning resilience for 2015: the role of resistance, incremental adjustment, and transformation in disaster risk management policy. Disasters, 39(1), pp 1-18. DOI/10.1111/disa.12107/.

Meerow, S., Newell, J.P., and Stults, M. (2016). Defining urban resilience: A review. Landscape and Urban Planning, 147, pp 38-49. DOI: 10.1016/j.landurbplan.2015.11.011.

Mitchell, T., and Harris, K. (2012). Resilience: A risk management approach ODI (Overseas Development Institute) Background Note, London, 7p, this and other ODI Background Notes are available from www.odi.org.uk.

Mostafazadeh, R., Sadoddin, A., Bahremand, A., Berdi Sheikh, V., and Zare Garizi, A. (2017). Scenario analysis of flood control structures using a multi-criteria decision-making technique in Northeast Iran. Natural Hazards, 87, pp 1827-1846. https://doi.org/10.1007/s11069-017-2851-1.

Nakabayashi, I. (1994). Urban planning based on disaster risk assessment; in disaster management in metropolitan areas for the 21st Century. Proceedings of the IDNDR Aichi/Nagoya International Conference, Nagoya, Japan, 575p, http://www.virtualref.com/uncrd/1389.htm.

Seejata, K., Yodying, A., Wongthadam, T., Mahavik, N., and Tantanee, S. (2018). Assessment of flood hazard areas using Analytical Hierarchy Process over the Lower Yom Basin, Sukhothai Province. Procedia Engineering, 212, pp 340-347. https://doi.org/10.1016/j.proeng.2018.01.044.

Serre, D., and Heinzlef, C. (2018). Assessing and mapping urban resilience to floods with respect to cascading effects through critical infrastructure networks. International Journal of Disaster Risk Reduction, 30, pp 235-243. DOI: 10.1016/j.ijdrr.2018.02.018.

Souissi, D., Zouhri, L., Hammami, S., Msaddek, M.H., Zghibi, A., and Dlala, M. (2020). GIS-based MCDM – AHP modeling for flood susceptibility mapping of arid areas, southeastern Tunisia. Geointernational, 35(9), pp 991-1017. https://doi.org/10.1080/10106049.2019.1566405.

Vanolo, A. (2015). The Fordist city and the creative city: Evolution and resilience in Turin, Italy. City, Culture and Society, 6(3), pp 69-74, https://doi.org/10.1016/j.ccs.2015.01.003.