تحلیل طنز در «البخلاء» اثر جاحظ بر اساس نظریة عمومی طنز کلامی

بطیش، سیمون. (1983م). الفکاهة والسخریة فی أدب مارون عبود. ط1. بیروت: دار مارون عبود.

تجبر، نیما. (1390). نظریة طنز بر بنیاد متون برجستة طنز فارسی. چ1. تهران: مهرویستا.

الجاحظ، أبوعثمان. (1990م). البخلاء. تحقیق: طه الحاجری. ط5. القاهرة: دارالمعارف.

دهقانیان، جواد. (1385). بررسی محتوا و ساختار طنز در نثر مشروطه. دانشگاه شیراز: پایان‌نامة دکترای زبان و ادبیات فارسی.

رئیسی مبارکه، نفیسه. (1400). طنز نظامی گنجه‌ای، مرغِ تلخ‌آواز: نگاهی به گفتمان طنزآمیز و انتقادی نظامی گنجوی براساس خمسۀ او. پژوهشنامۀ ادب غنایی. دورة نوزدهم. شمارة 37. صص 83-112.

رشوان، محمد مهران. (2006م). أسس التفکیر المنطقی. ط1. القاهرة: الدار المصریة السعودیة.

شریفی، شهلا؛ کرامتی یزدی، سریرا. (1388). بررسی طنز منثور در برخی از مطبوعات رسمی طنز کشور براساس نظریة عمومی طنز کلامی. دانشگاه علامه طباطبایی: متن‌پژوهی ادبی، دورة سیزدهم. شمارة 42. صص 109-131.

صدر، محمد باقر (1382). مبانی منطقی استقراء. ترجمۀ محمدعلی قدس‌پور. چ1. تهران: یمین.

صفایی، علی؛ ادهمی، حسین. (1394). نگاهی به مؤلفه‌ها و الگوهای طنز در آثار هوشنگ مرادی کرمانی. پژوهشنامۀ ادب غنایی. دورة سیزدهم. شمارة 24. صص 211-232.

صفوی، کوروش. (1384). پیش‌درآمدی بر طنز از منظر زبانشناسی. آزما. دورة نهم. شمارة 36. صص 16-17.

طاولی، وحید؛ مدرس خیابانی، شهرام؛ مدرسی، بهرام؛ محسنی هنجنی، فریده. (1400). طنز در دورة بحران: طنزهای مربوط به بیماری کووید 19 از منظر نظریة عمومی طنز کلامی. علم زبان. دورة هشتم. ویژه‌نامه، صص 31-56.

عبدالمطلب، محمد. (1995م). بناء الأسلوب فی شعر الحداثة: التکوین البدیعی. ط2. القاهرة: دار المعارف.

عبدالکریم، زینب. (2014م). بخیل الجاحظ، رؤیة تحلیلیة فی مؤلفه البخلاء: البُخل، الشح، التقتیر. مجلة کلیة التربیة الأساسیة. السنة رابع. العدد 17. صص 75-86.

فتوحی، محمود. (1394). سبک‌شناسی: نظریه‌ها، رویکردها و روش‌ها. چ2. تهران: سخن.