ماموریت‌گرایی دانشگاه‌ها گامی موثر در راستای حکمرانی آموزش عالی

منابع

- امامی، محمد و شاکری، حمید. (۱۳۹۵). حکمرانی خوب و قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران. پژوهشنامه حقوق تطبیقی. (۲)1، ۲۵-۵۷.

- افخمی روحانی، حسین؛ رحمان سرشت، حسین و مرجانی، شهره. (۱۳۹۳). حکمرانی دانشگاهی و ارزیابی پرتال ها و وب گاه ها، نامه آموزش عالی، (۲۸)7، ۷۵-۹۶.

- الوانی، سیدمهدی و علیزاده ثانی، محسن. (۱۳۸۶). فصلنامه مطالعات مدیریت. (۵۳)، ۱-۲۴.

- روشن، احمدرضا و متوسلی، محمود. (۱۳۹۷). الگوی ذی نفع مداری مبتنی بر حکمرانی خوب برای ارتقاء کیفیت .وزارت علوم. فصلنامه پژوهش در نظام های آموزشی، (۴۱)12، ۴۹-۷۱.

- رهنورد، فرج الله و عباسپور، باقر. (۱۳۸۶). حاکمیت خوب و امکان پیاده سازی آن در ایران. مجله مطالعات مدیریت، (۵۵).

- زارع بناد کوکی، محمدرضا، وحدت زاد، محمدعلی، اولیاء، محمدصالح و لطفی، محمدمهدی. (۱۳۹۵).بررسی و استخراج معیارهای موثر بر رتبه بندی دانشگاه های ایران از منظر اسناد فرادستی، فصلنامه سیاست علم و فناوری، (۳)8، ۵۵-۸۷.

- شریف زاده، فتاح و قلی پور، رحمت الله. (۱۳۸۲). حکمرانی خوب و نقش دولت. فرهنگ مدیریت. (۴)1. ۹۳-۱۰۹

- صرافی زنجانی، محمد. (۱۳۹۸). تبیین الگوی حکمرانی خوب و ویژگی های حکمرانان شایسته از دیدگاه حضرت علی (ع). ﻃﺮح آﻣﺎﯾﺶآﻣﻮزش عالی(در چارچوب نقشه جامع علمی کشور)، وﯾﺮاﺳﺖﺷﺸﻢ، ﺑﻬﻤﻦ ﻣﺎه۱۳۹۴.

- علائی، علی. (۱۳۹۱). تحلیلی در محتوای بیانیه چشم انداز دانشگاه‌های جهان، آرمان ها، ارزش ها و اهداف، فصلنامه انجمن آموزش عالی ایران، (۱)5، ۶۳-۹۱.

- قلی پور، رحمت الله. (۱۳۸۷). حکمرانی خوب و الگوی مناسب دولت. تهران: مجمع تشخیص مصلحت نظام، مرکز تحقیقات استراتژیک، دفتر گسترش تولید علم.

- مقیمی، محمد. اعلایی اردکانی، مصطفی. (۱۳۹۰). سنجش شاخص های حکمرانی خوب و نقش دولت الکترونیک در ارتقای آن. مدیریت فناوری اطلاعات، ۳(۸)، ۱۷۱-۱۸۸.

- ناظمی اردکانی، محمد. (۱۳۸۸). حکمرانی خوب با رویکرد اسلامی. نشریه علوم انسانی دانشگاه امام حسین. (۷۶).

References

- Abrams, F. W. (1951). Management's Responsabilities in a Complex World.

 - Albrow, M. (2001). Society as social diversity: the challenge for governance in the global age. Governance in the 21st Century, 158-162.

- Blackman, D., & Kennedy, M. (2009). Knowledge management and effective university governance. Journal of knowledge management, 13(6), 547-563.

- Bourgeois, I., & Cousins, J, B. (2013). Understanding Dimensions of Organizational Evaluation Capacity. American Journal of Evaluation. 1-21.

- Clark, B. R. (1998). Creating entrepreneurial universities: organizational pathways of transformation. Issues in Higher Education. Elsevier Science Regional Sales, 665 Avenue of the Americas, New York, NY 10010 (paperback: ISBN-0-08-0433545; hardcover: ISBN-0-08-0433421, $27)..

- Clark, B. (1983). The Higher Education System (Berkeley, University of California Press). ClarkThe Higher Education System1983.

- Daily, C. M., Dalton, D. R., & Cannella Jr, A. A. (2003). Corporate governance: Decades of dialogue and data. Academy of management review, 28(3), 371-382.

- Davidovitch, N., & Iram, Y. (2015). Models of higher education governance: A comparison of Israel and other countries. Global Journal of Educational Studies, 1(1), 16-44.

 - De Boer, H., & Goedegebuure, L. (2003). New rules of the game?: Reflections on governance, management and system change. In Real Time Systems: Reflections on Higher Education in the Czech Republic, Hungary, Poland and Slovenia. University of Twente, Center for Higher Education Policy Studies (CHEPS).

- Donaldson, L., & Davis, J. H. (1991). Stewardship theory or agency theory: CEO governance and shareholder returns. Australian Journal of management, 16(1), 49-64.

- Gaventa, J. (2004). Towards participatory governance: assessing the transformative possibilities. Participation: From tyranny to transformation, 25-41.

- Gray, R., Owen, D., & Adams, C. (1996). Accounting & accountability: changes and challenges in corporate social and environmental reporting. Prentice hall.

- Huang, F. (2018). University governance in China and Japan: Major findings from national surveys. International Journal of Educational Development, 63, 12-19.

- Huntington, J., Gillam, S., & Rosen, R. (2000). Organisational development for clinical governance. Bmj, 321(7262), 679-682.

- Kaufmann, D., Kraay, A., & Zoido, P. (1999). Governance matters. World Bank policy research working paper, (2196).

- Kosmützky, A. (2012). Between mission and market position: Empirical findings on mission statements of German higher education institutions. Tertiary Education and Management, 18(1), 57-77.

- Mallin, C. (2004). Corporate Governance: Oxford University Press, 217 р. Отримано, 21, 2006.

- Mkandawire, T. (2015). Neopatrimonialism and the political economy of economic performance in Africa: Critical reflections. World Politics, 67(3), 563-612.

- Muhi, A. H. (2011). Membangun good governance pada perguruan tinggi di indonesia. Tersedia secara online di: http://alimuhi. staff. ipdn. ac. id/wp-content/uploads/2011/04/MEMB. GOOD_. GOV_. PADA_. PT_. pdf [diakses di Bandung, Indonesia: 15 Januari 2017].

- Munawir, M., Raharjo, K., Djalil, M. A., Syahputra, H., Muslim, B., & Adam, M. (2019). Dimensions of identity strength and organizational citizenship behavior (OCB) in establishing good university governance and performance of religious ideology-based higher educations. Journal of Applied Research in Higher Education.

- Naidoo, J. P. (2004). Educational decentralization and school governance in South Africa: From policy to practice. Harvard University.

- Olsen, J. P. (2007). The institutional dynamics of the European university. In University dynamics and European integration (pp. 25-54). Dordrecht: Springer Netherlands.

- Pfeffer, J. (2019). Size and composition of corporate boards of directors: The organization and its environment. In Corporate Governance (pp. 53-64). Gower.

- Pound, J. (1988). Proxy contests and the efficiency of shareholder oversight. Journal of financial economics, 20, 237-265.

- Rodriguez, M. A., Ricart, J. E., & Sanchez, P. (2002). Sustainable development and the sustainability of competitive advantage: A dynamic and sustainable view of the firm. Creativity and innovation management, 11(3), 135-146.

- Risanty, R., & Kesuma, S. A. (2019). Good university governance: experience from Indonesian university. Jurnal Perspektif Pembiayaan Dan Pembangunan Daerah, 6(4), 515-524.

- Shattock, M. (2006). EBOOK: Managing Good Governance in Higher Education. McGraw-Hill Education (UK).

- Suchman, M. C. (1995). Managing legitimacy: Strategic and institutional approaches. Academy of management review, 20(3), 571-610.

- Trakman, L. (2008). Modelling university governance. Higher Education Quarterly, 62(1‐2), 63-83.

- OPM, CIPFA. The Good Governance Standard for Public Services. The Independent Commission on Good Governance in Public Services, Office for Public Management Ltd & The Chartered Institutes of Public Finance and Accountancy. Printed by Hackney Ltd; 2004.

- United Nations Development Program (2002), Human Development Report, New York: Oxford University Press,2002.

- World Bank group. (2016). Doing Business: Measuring Regulatory Quality and Efficiency. International Bank for Reconstruction and Development.

- Wijatno, S. (2009). Pengelolaan perguruan tinggi secara efisien, efektif, dan ekonomis untuk meningkatkan mutu penyelenggaraan pendidikan dan mutu lulusan. Penerbit Salemba Empat.

- Wang, H., & Rosenau, J. N. (2009). China and global governance. Asian Perspective, 5-39.

- Weiss, T. G. (2000). Governance, good governance and global governance: Conceptual and actual challenges. Third World Quarterly, 21(5), 795–814. https://doi.org/10.1080/713701075

‌- Yousif, M, K., & Shaout, A. (2016). Fuzzy logic computational model for performance evaluation of Sudanese Universities and academic staff. Journal of King Saud University Computer and Information Sciences, 1-40.