نقد معناشناختی برگردان اصطلاحات عرفانی حکایت «زاهد و دزد» در بازنویسی‌های معاصر کلیله‌ودمنه بر اساس تحلیل مؤلفه‌ای

‏ابن عر‌بی، محمد بن علی؛ و جرجانی، علی بن محمد. (بی‌تا). التعریفات (جرجانی). مطبعه الخیریه ناصرخسرو.

‏ابن فارس،احمد. (۱۴۰۴). معجم مقاییس اللغه. (هارون، عبدالسلام محمد، محقق) (ج ۱–6). مکتب الاعلام الاسلامی.

‏ابن‌منظور،محمدبن‌مکرم‌. (۱۴۱۶). لسان‌‌العرب‌. (امین‌ محمد عبدالوهاب‌ و محمد صادق‌ عبیدی‌، مصححین) (ویرایش ویراست؟). ‏: داراحیاءالتراث‌العربی‌.

‏ابوالحسنی‌قزاآنی،هلیا. (۱۳۹۴). کلیله و دمنه. نوید ظهور.

‏ابوالفتوح رازی،حسین بن علی. (۱۳۷۱). روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن. (یاحقی، محمدجعفر و محمدمهدی ناصح، مصححین). آستان قدس رضوی. بنیاد پژوهشهای اسلامى.

‏انصاری،عبدالله بن محمد؛ باباطاهر؛ وهمدانی، علی بن شهاب‎ الدین. (۱۳۷۰). مقامات عارفان. (احمد خوشنویس و محسن حالی، مترجمان). کتابخانه مستوفی.

‏انوری‌،حسن‌. (۱۳۸۱). فرهنگ‌ بزرگ‌ سخن‌. سخن‌.

‏انوری،حسن. (۱۳۸۳). فرهنگ روز سخن. سخن.

‏ایمانی،اکبر. (۱۴۰۲). کلیله و دمنه به زبان امروزی. دانش پرور، فارابی.

‏باخرزی،یحیی بن احمد. (۱۳۸۳). أوراد الأحباب و فصوص الآداب. (ایرج افشار). دانشگاه تهران.

‏جوهری،اسماعیل بن حماد. (1376). الصحاح (ج ۱–6). دارالعلمللملایین.

‏حافظ،شمس‌الدین‌محمد. (۱۳۷۵). دیوان‌ خواجه‌ شمس‌الدین‌ محمد حافظ شیرازی‌ قدس‌ سره‌ العزیز. (محمد قزوینی‌ و قاسم‌ غنی‌، مصححین، رحیم‌ مقدمه‌نویس‌ ذوالنور، محقق). زوار.

‏حبابی،فائزه. (۱۴۰۱). نثر روان و کامل «کلیله و دمنه». آوای مهدیس.

‏دهخدا،علی‌اکبر. (۱۳۴۲). لغت نامه. دانشگاه تهران.

‏راستگو،‌کبری؛وفرضی‌شوب،‌فرشته. (۱۳۹۶). بررسی هم‌معنایی در گفتمان قرآنی بر پایه نظریه تحلیل مولفه‌ای. پژوهش های ترجمه در زبان و ادبیات عربی، 16(7)، 11-34.

‏راغب‌اصفهانی‌،حسین‌بن‌محمد. (۱۴۱۶). مفردات‌الفاظ‌القرآن‌. (صفوان‌ عدنان‌ داوودی‌، محقق). دارالقلم.

‏روزبهان بقلی،روزبهان بن ابی‌نصر. (۱۳۷۴). شرح شطحیات. (هانری کوربن، مصحح). انجمن ایران شناسی فرانسه در ایران | طهوری.

‏روزبهان ثانی،شرف الدین ابراهیم. (1382). تحفة اهل العرفان. (جواد نوربخش، مصحح). یلدا قلم.

‏زرین‌کوب،عبدالحسین. (۱۳۴۴). ارزش میراث صوفیه. آریا.

‏سجادی،سیدجعفر. (۱۳۷۰). فرهنگ اصطلاحات و تعبیرات عرفانى. کتابخانه طهوری.

‏سهروردی‌،عمربن‌محمد. (۱۳۷۵). عوارف المعارف. (اسماعیل بن عبدالمومن اصفهانی، مترجم، قاسم انصاری، مصحح). شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.

‏شریف رضی،محمد بن حسین. (1406). تلخیص البیان فی مجازات القرآن. (محمد عبدالغنی حسن، مصحح). دار الأضواء.

‏شیری،‌علی‌اکبر. (۱۳۸۲). عوامل انسجام در زبان فارسی. رشد آموزش زبان و ادب فارسی، 68(17)، 9-15.

‏صفوی. (۱۳۷۹). درآمدی بر معنی‌شناسی. سازمان تبلیغات اسلامی، حوزه هنری، پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی.

‏صفوی. (۱۳۸۴). فرهنگ توصیفی معنی شناسی. فرهنگ معاصر.

‏صفوی. (۱۳۹۱). نوشته های پراکنده دفتر اول معنی شناسی. انتشارات علمی.

‏صفوی،کوروش. (۱۳۷۱). ترجمه و مسأله‌ی خودکارشدگی. درمجموعه مقالات دومین کنفرانس بررسی مسائل ترجمه. دومین کنفرانس بررسی مسائل ترجمه. دانشگاه تبریز.

‏طبرسی،فضل بن حسن. (۱۳۵۹). ترجمه تفسیر مجمع البیان. (مسترحمی، هدایت‌‌الله و ستوده، رضا، ویراستاران، رسولی، هاشم، صحت، علی، شریف رازی، محمد، نوری همدانی، حسین، نجفی، ضیاء الدین، بهشتی، احمد، و کاظمی، علیA3 - رسولی، هاشم، مترجمان، میرباقری، ابراهیم و موسوی کلانتری، سید آقا، مصححین، مفتح، محمد، محقق) (ج ۱–27). فراهانی.

‏عابدینی،راحیل. (۱۳۹۲). کلیله و دمنه به نثر ساده و روان. ارمغان طوبی.

‏عجم،رفیق. (1999). موسوعة مصطلحات التصوف الإسلامی. مکتبة لبنان ناشرون.

‏عزالدینکاشانی،محمودبنعلی. (۱۳۲۵). مصباح الهدایة و مفتاح الکفایة. (جلال الدین همایی، مصحح). مؤسسه نشر هما.

‏عسکری‌،حسن‌بن‌عبدالله‌. (۱۴۱۰). الفروق‌ اللغویه‌. مکتبه‌ بصیرتی‌.

‏عطار،محمدبن ابراهیم. (۱۹۰۵). تذکرة الأولیاء. (رینولد الین نیکلسون، مصحح). مطبعه لیدن.

‏عین‌القضاة،عبدالله بن محمد. (۱۳۴۱). تمهیدات. (عفیف عسیران). دانشگاه تهران.

‏فرخ،هستی. (۱۳۹۸). کلیله و دمنه به نثر روان. ملینا.

‏قشیری،عبدالکریم بن هوازن. (۱۳۷۴). ترجمه رساله قشیریه. (حسن بن احمد عثمانی، مترجم، بدیع‌الزمان فروزانفر، مصحح). شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.

‏گیررتس،دیرک. (۱۳۹۵). نظریه‌های معنی‌شناسی واژگانی. (کورش‌ صفوی‌، مترجم). نشر علمی. (نشر اثر اصلی ۱۳۹۳)

‏لاینز،جان. (۱۳۹۱). درآمدی بر معنی‌شناسی زبان. (کورش صفوی، مترجم). علمی.

‏محمد بن منور. (۱۸۹۹). أسرار التوحید فی مقامات أبی سعید. (والنتین آلکسی یویچ ژوکوفسکی، مصحح). الیاس میرزا بوراغانسکی.

‏محمدی، قدسیه. (۱۳۹۱). بازگردانی کلیله و دمنه. نوید شیراز.

‏مستملی،اسماعیل بن محمد. (1363). شرح التعرف لمذهب التصوف. (ابوبکر محمد بن ابراهیمروشن کلاباذی، روشن، مصحح). اساطیر.

‏مصطفوى،حسن. (1430). التحقیق فى کلمات القرآن الکریم‏ (ج ۱–14). دارالکتب العلمیه.

‏موسوی،سیدفرج الله. (۱۳۹۶). کلیله و دمنه همراه با توضیح لغات و اصطلاحات و اشعار عربی و شرح کامل متن به فارسی روان (ج 1). زعیم.

‏مولوی،جلال‎‌الدین محمد بن محمد. (۱۳۸۴). کلیات شمس تبریزی. (بدیع‌الزمان فروزانفر، محقق). طلایه.

‏مولوی،جلال‎‌الدین محمد بن محمد. (۱۳۷۳). مثنوی معنوی. (توفیق هاشم‌پور سبحانی، مصحح). وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی. سازمان چاپ و انتشارات.

‏میرزارضایی،حمید. (۱۳۹۸). کلیله و دمنه (ج 1). شیرمحمدی.

‏میرصادقی،جمال. (۱۳۹۴). عناصر داستان. سخن.

‏نجم رازی،عبدالله بن محمد. (1322). مرصاد العباد. [بی نا].

‏نسفی،عزیزالدین. (۱۳۸۶الف‌). الإنسان الکامل‏. کتابخانه طهوری.

‏نسفی،عزیزالدین بن محمد. (۱۳۸۶ب‌). کشف الحقایق. (احمد مهدوی دامغانی، مصحح). شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.

‏نصرالله‌منشی‌،ابوالمعالی‌. (۱۳۸۷). کلیله‌ و دمنه‌. (مجتبی‌ مینوی‌ طهرانی‌، مصحح). جامی.

‏نظری،‌راضیه. (۱۴۰۰). تحلیل مولفه‌های معنایی واژگان حوزه طبیعت در نهج البلاغه با تکیه بر نظریه نشانداری. آموزش زبان، ادبیات و زبان شناسی، 8(4)، 204-223.

‏نفیسی،علی‌اکبر. (۱۳۵۵). فرهنگ نفیسی. (فروغی، محمد علی، محقق) (ج 1). خیام.

‏هاشمی،‌سید‌محمد‌رضا؛وغضنفری‌مقدم،‌نادیا. (۱۳۹۳). بومی سازی مدل پنجگانه ی عناصر فرهنگی نیومارک با زبان و فرهنگ فارسی: ارائه ی تقسیم بندی نه گانه. مطالعات زبان و ترجمه، 17(47)، 1-22.

‏هجویری،علی بن عثمان. (۱۳۷۵). کشف المحجوب. (والنتین آلکسی یویچ ژوکوفسکی، مصحح). طهوری.