| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 825 |
| تعداد مقالات | 7,900 |
| تعداد مشاهده مقاله | 14,525,941 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,413,141 |
تحلیل «وجه» و «لحن» در آثار هنرمندان مکتب سقاخانه از منظر ژرار ژنت | ||
| مطالعات هنرهای تجسمی | ||
| مقاله 11، دوره 2، شماره 1، فروردین 1404، صفحه 193-210 اصل مقاله (783.41 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jart.2025.50716.1071 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی پرستار شهری* 1؛ آذین مولوی2 | ||
| 1استادیار گروه هنرهای تجسمی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران | ||
| 2دانشآموخته کارشناسیارشد گرافیک، دانشکدۀ هنر، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| با بررسیِ و تحلیل ساختارمندِ هر متنی، اعم از نوشتار و یا تصویر میتوان روایتمندیِ اثر را تحلیل و ارزیابی کرد. «وجه» از منظر ژرار ژنت به نوعِ گفتمانی اشاره دارد که راوی استفاده میکند و «لحن» مرتبط به صدایِ راوی در روایت است. «وجه» جهتِ «لحن» را تعیین میکند. دهه1340شمسی جستوجوی هویت هنری آمیخته با احساسات بومیگرایی و ملّیگرایی در هنر معاصر ایران است که درنهایت به شکلگیری «مکتب سقاخانه» منتهی شد. این پژوهش بر آن است تا با شیوه توصیفی-تحلیلی و رویکرد تطبیقی، آثار هنرمندان سقاخانه را از منظر «وجه» و «لحن» ژرار ژنت به عنوان چارچوبی ساختارگرا در روایتشناسی بهعنوان نظریه مبنا مورد واکاوی قرار دهد. به نظر میرسد آثار هنرمندان سقاخانه در «وجه» و «لحن» دارای عدم انطباق و همسویی هستند. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و رویکرد تطبیقی و بر اساس منابع کتابخانهای و اسنادی انجام شده است و به دنبال پاسخ به این سوال است که، «وجه» و «لحن» از منظر ژنت در آثار هنرمندان سقاخانه چگونه قابل تبیین است؟ یافتههای پژوهش نشان میدهد که: آثار هنرمندان سقاخانه در وجهِ موردِ استفاده دارای اشتراک و منطبق بر هویت ایرانی-اسلامی است ولی، لحنِ آثار هرکدام از هنرمندان سقاخانه دارای آوای شخصی و متفاوت است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نقاشی معاصر ایران؛ مکتب سقاخانه؛ روایتشناسی؛ وجه؛ لحن؛ ژرار ژنت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 277 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 135 |
||