| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 857 |
| تعداد مقالات | 8,311 |
| تعداد مشاهده مقاله | 16,710,316 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 11,143,739 |
پیش بینی کمپیشرفتی تحصیلی در دانشآموزان تیزهوش با تأکید بر خلاقیت، تابآوری و خودپنداره تحصیلی | ||
| آموزش خلاق و اثربخش | ||
| مقاله 6، دوره 2، شماره 1، خرداد 1405 اصل مقاله (932.99 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/cee.2026.56877.1035 | ||
| نویسندگان | ||
| احمد عابدی* 1؛ سیده نگین حسینی2 | ||
| 1استاد گروه روان شناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. | ||
| 2گروه روان شناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص ،دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| چکیده | ||
| کمپیشرفتی تحصیلی در دانشآموزان تیزهوش، با وجود برخورداری آنان از توانایی شناختی بالا، یکی از مسائل مهم نظام آموزشی است. پژوهش حاضر با هدف مدلیابی کمپیشرفتی تحصیلی در دانشآموزان تیزهوش با تأکید بر خلاقیت، تابآوری و خودپنداره تحصیلی انجام شد. روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان دختر تیزهوش دوره متوسطه اول شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که از میان آنان، ۱۰۴ نفر با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. از این تعداد، ۵۰ نفر در گروه دانشآموزان تیزهوش عادی و ۵۴ نفر در گروه دانشآموزان تیزهوش کمپیشرفت قرار داشتند. دادهها با استفاده از پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، پرسشنامه خودپنداره تحصیلی لیو و وانگ (۲۰۰۵) و پرسشنامه خلاقیت عابدی (۱۳۷۲) گردآوری و با استفاده از رگرسیون لجستیک تحلیل شدند. یافتهها نشان داد از میان متغیرهای اصلی پژوهش، تنها خودپنداره تحصیلی توانست بهطور معناداری دو گروه دانشآموزان تیزهوش عادی و کمپیشرفت را از یکدیگر متمایز کند (001/0>p). بهازای افزایش هر یک واحد در نمره خودپنداره تحصیلی، شانس تعلق به گروه دانشآموزان تیزهوش عادی ۸/۴ درصد افزایش یافت. تابآوری و نمره کل خلاقیت اثر معناداری در تمایز دو گروه نداشتند؛ با این حال، در مؤلفههای خلاقیت، توسعه اثر مثبت و ابتکار اثر منفی و معناداری نشان دادند. همچنین، مدل نهایی مبتنی بر خودپنداره تحصیلی توانست حدود ۱۸ درصد از واریانس کمپیشرفتی تحصیلی را تبیین کند. در مجموع، یافتهها نشان داد خودپنداره تحصیلی در مقایسه با تابآوری و خلاقیت، نقش برجستهتری در تمایز دانشآموزان تیزهوش کمپیشرفت از دانشآموزان تیزهوش عادی دارد. بر این اساس، توجه به تقویت خودپنداره تحصیلی در برنامههای آموزشی، مشاورهای و روانشناختی میتواند در پیشگیری و کاهش کمپیشرفتی تحصیلی دانشآموزان تیزهوش مؤثر باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خلاقیت؛ خودپنداره تحصیلی؛ دانشآموزان تیزهوش؛ تابآوری؛ کمپیشرفتی تحصیلی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3 |
||