| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 864 |
| تعداد مقالات | 8,349 |
| تعداد مشاهده مقاله | 16,824,960 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 11,256,706 |
بررسی و تحلیل تطبیقی پیرنگ در داستان سیاوش و رامایانا | ||
| مطالعات شبه قاره | ||
| مقاله 1، دوره 18، شماره 50، فروردین 1405، صفحه 9-26 اصل مقاله (781.4 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jsr.2025.50762.2473 | ||
| نویسندگان | ||
| آرزو امجدیان1؛ فاطمه مدرسی* 2 | ||
| 1دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ایران. | ||
| 2استاد گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه ارومیه، ایران(نویسنده مسئول) | ||
| چکیده | ||
| داستان سیاوش در شاهنامه فردوسی و داستان رامایانای والمیکی، هر دو جزء داستانهای حماسی منظوماند، که از منظر بنمایههای اساطیری شباهتهایی دارند. در سالهای اخیر مطالعات تطبیقی بسیاری میان این دو اثرانجام شده است؛ اما به تحقیق در باب عناصر داستانی آنها توجه نشده است. از آنجا که پیرنگ مهمترین عنصر داستانی است و یک داستان خوب قطعاً دارای یک پیرنگ مستحکم است؛ بنابراین، پیرنگ دو داستان از دیدگاه نقد ادبی مدرن، بررسی شده است، تا معلوم گردد، چه میزان با اصول داستاننویسی مدرن منطبقاند؛ بنابراین، ابتدا مقدماتی در مورد عناصر داستانی و پیرنگ، به شیوه کتابخانهای بیان شد و سپس اجزای پیرنگ دو اثر مورد وارسی تطبیقی قرار گرفته شد و پس از آن، این نتیجه به دست آمد که هر دو اثر از اجزای پیرنگ بر اساس داستاننویسی مدرن بهره جستهاند؛ البته شاهنامه، مقدمهچینی، گرهافکنی و گرهگشایی پر کششتری دارد و توالی حوادث آن با سیرمنطقیتری همراه است. هر دو داستان به تعبیر خواب و پیشگویی، توجه داشتهاند؛ اما این امر، در شاهنامه به توالی منطقی حوادث و کشش بیشتر آن انجامیده است؛ درحالی که، در را مایانا همین امر و همچنین توجه به شگون حوادث، باعث شده که نسبت به ساختار پیرنگ سیاوش، استحکام کمتری داشته باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شاهنامه؛ داستان سیاوش؛ داستان رامایانا؛ عناصر داستانی؛ پیرنگ | ||
| مراجع | ||
|
آرینپور، یحیی. (1372). از صبا تا نیما، تهران: زوّار.
پارسینژاد، کامران. (1378). ساختار عناصر داستان، چاپ اول، تهران: حوزۀ هنری.
داد، سیما. (1378). فرهنگ اصطلاحات ادبی، چاپ سوم، تهران: مروارید.
روزبه، محمدرضا. (1384). ادبیات معاصر ایران( نثر)، چاپ دوم، تهران: روزگار.
ریاحی، محمدامین. (1367). فردوسی، تهران: طرح نو.
سرّامی، قدمعلی. (1388). از رنگ گل تا رنج خار (شکلشناسی داستانهای شاهنامۀ فردوسی)، چاپ پنجم، تهران: علمی-فرهنگی.
سیّدی، سیدحسن. (1390). درآمدی توصیفی-تحلیلی بر چیستی و ماهیت ادبیات، فصلنامة نقد و ادبیات تطبیقی، پژوهشهای زبان و ادبیات عربی. سال اول، شمارة 3. صص1-21.
شیخحسینی، زینب و مریم خلیلیجهانتیغ. (1393). تحلیل ساختار سیاوش و دو داستان رام چندر و سدنوا در هند، فصلنامۀ مطالعات شبه قاره، 6(21): 79-98.
عباسی، سکینه. (1403). تحلیل مؤلفههای کاربردی دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در هند، فصلنامۀ مطالعات شبه قاره، 16(47): 149-166.
عسگری حسنکلو، عسگر. (1387). نقد اجتماعی رمان معاصر فارسی، تهران: فروزان روز.
عمرانی، حیدرعلی. (1374). کلیدهای نویسندگی برای سینما، تئاتر و تلوزیون، چاپ اول، تهران: دفتر پژوهشهای فرهنگی.
فورستر، ادوارد مورگان. ( 1369). جنبههای رمان، ترجمۀ ابراهیم یونسی، چاپ دوم، تهران: امیرکبیر.
فردوسی، ابوالقاسم. (1390). شاهنامه، بر اساس چاپ مسکو، تهران: هرمس.
میرصادقی، جمال. (1388). عناصر داستانی، چاپ ششم، تهران: سخن.
میرصادقی، جمال. (1383). داستان و ادبیات، چاپ اول، تهران: آیینۀ مهر.
میرصادقی، جمال. (1376). ادبیات داستانی، چاپ سوم، تهران: علمی.
مستور، مصطفی. ( 1379). مبانی داستان کوتاه، چاپ اول، تهران: سخن.
والمیکی، تلسی داس و همکاران. (1379). رامایانا کهنترین متن حماسی، عاشقانه هند، ترجمۀ امر سنکهه، امر پرکاش، تهران: الست فردا. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 457 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 143 |
||