پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 864 |
| تعداد مقالات | 8,350 |
| تعداد مشاهده مقاله | 16,836,361 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 11,264,778 |
رواداریِ معرفتی در دیدگاه هرمنوتیکی عینالقضات همدانی | ||
| پژوهشنامه ادب غنایی | ||
| مقاله 6، دوره 24، شماره 46، فروردین 1405، صفحه 99-114 اصل مقاله (1.17 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jllr.2025.49765.3283 | ||
| نویسنده | ||
| سمیه خادمی* | ||
| استادیار، گروه ادیان و عرفان، دانشکده الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در حوزۀ معرفت شناسی، شناخت های انسان با محدودیت و خطا همراه است. امکان خطا در درک حقیقت، یکی از مواردی است که صدق رواداری را توجیه میکند. هدف پژوهش حاضر، بررسی رواداری از وجه معرفتشناختی آن به روش تحلیلی و مبتنی بر آرای هرمنوتیک سنتی عینالقضات همدانی است. در این نوشتار، در پی پاسخ به این سؤال اساسی هستیم که عین القضات همدانی در دیدگاه هرمنوتیک سنتی خویش، چگونه به توجیه رواداری معرفتی پرداخته است. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که در اندیشۀ عین القضات، افراد در سطوح مختلف معرفتی قرار دارند. حتی برای عارف کامل در طور ورای عقل نیز، امکان شناخت حقیقت ممکن نیست، چه رسد به کسانی که در طور عقل متوقف ماندهاند. از سوی دیگر انتقال معرفت نیز، جز بهواسطه الفاظ متشابه، ممکن نیست؛ که فهم آن نیز، بهواسطه محدودیتهای زبانی و فهم مخاطبان متفاوت است. بنابراین، همین امکان خطا و وجود محدودیت در شناخت حقیقت را میتوان مهمترین عامل توجیه رواداری بهشمار آورد، که نتیجه آن «فروتنی معرفتی» است، که برای عارف در مقام «حیرت»، و برای غیرعارف، در «تأویل»، خود را نشان میدهد، که راه را بهسوی دگرپذیری، که محصول اقرار بر ناتوانی معرفتی است، هموار میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رواداری معرفتی؛ عینالقضات همدانی؛ هرمنوتیک؛ فروتنی معرفتی؛ حیرت | ||
| مراجع | ||
|
آلموند، یان. (1390). تصوّف و ساختارشکنی. بررسی تطبیقی آراء دریدا و ابن عربی. ترجمة فریدالدین رادمهر. چاپ اول. تهران: پارسه.
ابنعربی، محییالدین. (1422). تفسیر ابن عربی (تأویلات عبدارزاق کاشانی). تصحیح سمیر مصطفى رباب. چاپ اول. بیروت: دار احیاء التراث العربى.
ابنعربی، محییالدین. (بیتا). الفتوحات المکیّه. چاپ اول. بیروت: دارصادر.
ابوزید، نصرحامد. (1386). چنین گفت ابنعربی. ترجمة سید محمد راستگو. چاپ اول. تهران: نشر نی.
الهیراد، صفدر. (1395). آشنایی با هرمنوتیک. چاپ اول. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها.
جهانگیری، محسن. (1375). محیىالدین ابنعربى چهرة برجستة عرفان اسلامى. چاپ چهارم. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
چیتیک، ویلیام. (1390). طریق عرفانی معرفت محییالدین ابنعربی. ترجمة مهدی نجفی افرا. چاپ دوم. تهران: جامی.
حافظ شیرازی، شمسالدین محمد. (1392). دیوان غزلیات. چاپ پنجاهودوم. تهران: صفیعلیشاه.
راغب اصفهانی، حسینابنمحمّد. (۱۳۸۶). مفردات الفاظ القرآن. ترجمة مصطفی رحیمینیا. چاپ اول. تهران: نشر سبحان.
رجبی، محمدرضا؛ نصیری، محمد. (1394). «معضل مفهومی مدارا». مجلة علمی پژوهشی فلسفة دین. دورۀ دوازدهم، شمارۀ 3، صص 566-545.
DOI: 10.22059/jpht.2015.5636. https://jpht.ut.ac.ir/article_56360.html.
رَمبرگ، بیرون؛ گسدال، کریستین. (1393). هرمنوتیک. ترجمة مهدی محمدی. چاپ اول. تهران: ققنوس.
شجاری، مرتضی. (1391). «معرفت از دیدگاه عینالقضات». فصلنامة ادبیات عرفانی و اسطورهشناختی. سال ششم. شمارة 20. صص 112-85.
https://journals.iau.ir/article_511807.html.
علویمقدم، مهیار؛ سعادتی، سحر. (1389). «نقد و تحلیل نگرش هرمنوتیکی عین القضات همدانی». پژوهش های ادبی. شمارة 27. صص 59-76.
DOI: 20.1001.1.17352932.1389.7.27.3.
http://lire.modares.ac.ir/article-41-37898-fa.html.
عینالقضات همدانی. (1362). نامههای عینالقضات همدانی. به اهتمام علینقی منزوی و عفیف عسیران. چاپ دوم. تهران: منوچهری.
عینالقضات همدانی. (1373). تمهیدات. تصحیح عفیف عسیران. چاپ چهارم. تهران: منوچهری.
عینالقضات همدانی. (1962م). شکوى الغریب عن الأوطان إلى علماء البلدان. تصحیح عفیف عسیران. چاپ اول. پاریس: دار بیبلیون.
غزّالی، ابوحامدمحمّد. (1386). إحیاء علومالدین. ترجمة مؤیدالدین خوارزمی. تصحیح خدیوجم. چاپ ششم. تهران: نشر علمی و فرهنگی.
غزّالی، ابوحامدمحمّد. (2006). مجموعه رسائل الامام الغزالی. چاپ چهارم. بیروت: دارالکتب.
فدوی، صبا. (1399). بررسی مبانی و مفروضات آرای عرفانی عینالقضات همدانی. پایان نامه دکترا، دانشگاه سمنان.
فدوی، صبا. (1400). عینالقضات همدانی. چاپ اول. تهران: نگاه معاصر.
فرگوسن، دیوید. (1389). رودولف بولتمان. ترجمة انشالله رحمتی. چاپ پنجم. تهران: گام نو.
قاسمپور، محسن. (1392). جریانشناسی تفسیر عرفانی قرآن. چاپ اول. تهران: سخن.
قدّوسی، محمدامیر. (1401). رواداری. چاپ اول. تهران: نگاه معاصر.
کربن، هانری. (1389). واقعانگاری رنگها و علم میزان. ترجمة انشالله رحمتی. چاپ اول. تهران: سوفیا.
مولوی، جلالالدین محمد بلخی. (1391). مثنوی معنوی. بر اساس نسخة رینولد نیکلسن. چاپ دوم. تهران: آدینه سبز
میرباقریفرد، سیدعلی؛ نیازی، شهرزاد. (1389). «بررسی و تحلیل زبان عرفانی در آثار عینالقضات همدانی». پژوهش های فلسفی-کلامی، شماره 1و2. صص 267-286.
DOI: 10.22091/pfk.2010.147. https://pfk.qom.ac.ir/article_147.html.
نسفی، عزیزالدین. (1379). بیانالتنزیل. تصحیح علیاصغر میرباقریفرد. چاپ اول. تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی.
نسفی، عزیزالدین. (1386). کشفالحقائق. تصحیح احمد مهدوی دامغانی. چاپ اول. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
نوری، ابراهیم؛ مهرآوران، محمود. (1401). «مراتب خداشناسی در مثنوی مولوی». پژوهشنامة ادب غنایی دانشگاه سیستان و بلوچستان. سال بیستم. شمارۀ 39. صص 227-242.
DOI: 10.22111/jllr.2021.34912.2755. https://jllr.usb.ac.ir/article_7390.html.
نیکپناه، منصور؛ نوری، ابراهیم. (1395). «سنجش و سازش عقل، نقلوعشق در هرم معرفتی مولانا». پژوهشنامة ادب غنایی دانشگاه سیستان و بلوچستان. سال چهاردهم. شمارة 26. صص 221-238.
DOI:10.22111/jllr.2016.2579. https://jllr.usb.ac.ir/article_2579.html.
نیکفر، محمّدرضا. (1379). رواداری، تساهل و تسامح. زیر نظر محمدتقی فاضل میبدی. چاپ اول. تهران: آفرینه.
واعظی، احمد. (1380). درآمدی بر هرمنوتیک. چاپ اول. تهران: موسسه فرهنگی دانش و اندیشه معاصر.
هجویری، علیبنعثمان. (1375). کشفالمحجوب. تصحیح والنتین آلکسى یوریچ ژوکوفسکی. چاپ چهارم. تهران: طهوری. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 416 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 150 |
||