| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 807 |
| تعداد مقالات | 7,807 |
| تعداد مشاهده مقاله | 14,206,150 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 9,223,687 |
سنجش مؤلفههای ارتقای محیط زیست هوشمند در نواحی منطقة ۱۲ تهران | ||
| مجله جغرافیا و توسعه | ||
| مقاله 4، دوره 23، شماره 79، تیر 1404، صفحه 73-102 اصل مقاله (1.37 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/gdij.2024.46951.3587 | ||
| نویسندگان | ||
| فرزانه ساسان پور* 1؛ امید سعیدی2؛ معصومه رضوی2؛ مسعود سعیدی3 | ||
| 1دانشیار رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی تهران، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری رشته جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی، ایران، تهران | ||
| 3دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در حال حاضر، محیط زیست هوشمند و ارتقای آن یکی از موضوعات مهم در حوزة حفاظت از محیط زیست است. اتحادیة اروپا بهعنوان یک سازمان بینالمللی، شاخصهایی را برای سنجش و ارزیابی اقدامات و تلاشها جهت ارتقای محیط زیست هوشمند تعیین کرده است؛ ازاینرو هدف پژوهش حاضر، سنجش مؤلفههای ارتقای محیط زیست هوشمند بر اساس شاخصهای کمیسیون اتحادیة اروپا در محلات منطقة 12 تهران است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی- تحلیلی است که با بهکارگیری ترکیبی از مدلهای کمی و کیفی انجامگرفته است. شیوههای جمعآوری داده در این تحقیق، اسنادی- کتابخانهای و میدانی است. جامعة آماری تحقیق را ۶۰ نفر از کارشناسان با استفاده از تکنیک «دلفی» تشکیل دادهاند. در نهایت جهت تجزیهوتحلیل متغیرها از روش «مارکوس» و معادلات ساختاری بهره گرفته شد. نتایج نشانمیدهد شاخصهای محیط زیست هوشمند بهلحاظ اهمیت به همدیگر متفاوت هستند. برایناساس؛ شاخص محیط زیست و آلایندههای زیستمحیطی با میانگین رتبهای ۸۱/۱ بالاترین امتیاز و شاخص برنامهریزی سبز با امتیاز ۱.۰۶ پایینترین امتیاز را دارا است. همچنین نتایج نشانمیدهد که سطح معناداری بهدستآمده از آزمون «فریدمن» کمتر از ۰۵/۰ است، درنتیجه بین شاخصهای محیط زیست هوشمند در سطح نواحی ۶گانة منطقة دوازده تهران در سطح ۹۵ درصد اطمینان تفاوت وجود دارد. همچنین باتوجهبه مثبتبودن شاخص اشتراک و شاخص افزونگی و سه مقدار ۰.۰۱، ۰.۲۵، ۰.۳۶ که بهعنوان مقادیر ضعیف، متوسط و قوی برای «GOF» معرفی شده است و حصول مقدار ۰,۵۰ برای «GOF»، برازش مناسب مدل تأیید میگردد. نتایج تحلیل «مارکوس» هم نشانمیدهد ناحیه ۴ در بعدهای مختلف حفاظت از محیط زیست و مدیریت منابع طبیعی، وزن بیشتری دارد و نواحی دیگر نیز در بعضی از ابعاد، تأثیر متفاوتی دارند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| محیط زیست هوشمند؛ کمیسیون اتحادیه اروپا؛ تهران؛ MARCOS | ||
| مراجع | ||
|
انصاریان، مجتبی (1399). فناوریهای نوین، چالشها، فرصتهای زیستمحیطی، دوفصلنامه تخصصی حقوق قراردادها و فناوریهای نوین. دوره اول. شماره 2. پاییز و زمستان 1399. صفحات 226-203.
.https://mtlj.usc.ac.ir/article_127904.htm
الوندی، عظیم؛ مجید شمس (1397). تحلیلی بر الزامات و بایستههای رشد هوشمند شهری (مطالعه موردی: شهر تویسرکان)، فصلنامه آمایش محیط. شماره 51. زمستان1399.
پورجوان، خسرو (1398). تبیین شهر هوشمند و راهکارهای حمل و نقل هوشمند شهری، دو فصلنامه علمی کارافن. شماره چهل و پنجم. بهار و تابستان 1398. صفحات 34-15.
https://karafan.tvu.ac.ir/article_100529.html
توکلهمدانی، فرهاد (1397). شاخص های کلیدی در شهرهای هوشمند؛ به همرا روش اندازهگیری آن ها،سازمان فناوری اطلاهات و ارتباطات شهرداری تهران دبیرخانه و مرکز تهران هوشمند، انتشارات سازمان فناوری اطلاعات و ارتباطات شهرداری تهران. سال 1397.
.https://smarttogether.ir/key-performance-indicators-for-sustainable-smart-cities/
ساسانپور، فرزانه؛ افشار حاتمی (1402). شهرهای آینده، شهرهای هوشمند پایدار، انتشارت جهاد دانشگاهی دانشگاه تهران.
https://jgs.khu.ac.ir/article-1-3122-fa.html
خوارزمی، امیدعلی؛ مهسا غفوریان؛ مرضیه صبوری؛ سیما سردار (1401). چالشهای محیط زیست هوشمند در کلانشهر مشهد با استفاده از مدل DPSIR ، جغرافیا و توسعه فضای شهری. دوره 2. شماره 9. صفحات 36-17.
.https://jgusd.um.ac.ir/article_40501.html
علائی، ریحانه، محمدرحیم رهنما؛ محمد اجزاشکوهی؛ علی فرقانی (1402). تبیین سناریوهای محیط زیست هوشمند در کلانشهر مشهد، تحقیقات جغرافیایی. دوره 38. شماره 2.
.https://georesearch.ir/browse.php?a_id=1442&sid=1&slc_lang=fa
کریمی، مهدی (1400). سیاستگذاری زیست محیطی اتحادیه اروپا، فصلنامه آمایش سیاسی فضا. دوره 3. شماره 3. تابستان1400.
.https://psp.modares.ac.ir/article-42-55793-fa.html
کیانی، اکبر (1390). شهرهوشمند ضرورت هزاره سوم در تعاملات یکپارچه شهرداری الکترونیک(ارایه مدل مفهومی اجرایی با تاکید بر شهرهای ایران)، آمایش محیط. پاییز1390. دوره 4. صفحات 64-39.
.https://www.noormags.ir/view/ar/articlepage/1016719/
موسویحسنی، سیدمصطفی (1401). نظریه های شهرهوشمند، جغرافیا و روابط انسانی. دوره 2. شماره 5. صفحات 20-1.
https://www.gahr.ir/article_158449.html
میری، سمیه؛ مهران سهرابزاده؛ محسن نیازی (1400). بررسی نقش فرهنگ شهروندی در ارتقای محیط زیست هوشمند، فصلنامه انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات/نشریه آنلاین. سال1400.
https://www.jcsc.ir/article_248013_0b44b11958e1095cf6175806e1dcc93d.pdf
Brinzel, R., Prakash, B., & Avinash, G (2019). Smart Environmental Monitoring System. International Journal of Green Computing. 10 (1). 43-54. https://afoui.org/environment-and-sustainability Brkljacis, T., Majectic, F., & Tarabic, B.N (2017). Smart Environment: Cyber Parks (connecting Nature and Technology). Handbook of Research on Entrepreneurial Development and Innovation within Smart Cities. Publisher: IGI Global. https://www.researchgate.net/publication/315161050_Smart_Environment_Cyber_Parks_Connecting_Nature_and_Technology Caragliu, A., Del Bo, C. and Nijkamp, P (2009) Smart Cities in Europe. Proceedings of the 3rd Central European Conference in Regional Science-CERS 2009, Kosice, 7-9 October 2009, 49-59. ttps://www.scirp.org/reference/referencespapers?referenceid=1239981 .https://www.taylorfrancis.com/books/mono/10.4324/9781315255835/european-union-environmental-law-peter-davies Crivello S (2014). Urban Policy Mobilities: The Case of Turin as a Smart City, European Planning Studies, 23(5), 909-921 . .https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/09654313.2014.891568 European Parliament. Directorate General for Research (2009). Fact Sheets on the European Union. Office for Official Publications of the European Communities. https://www.europarl.europa.eu/factsheets/en/home Fernandez, A., Alvarez, J., Ortega, A. Gonzalez, L (2009). Smart Environment Software Reference Architecture. Fifth International Joint Conference on INC, IMS and IDC. https://ieeexplore.ieee.org/document/5331692 Nazarov, A., Tovmasyan, N., & Kovtun, D (2021). Smart City Technology: Ecological Sustainability. In E3S Web of Conferences (Vol. 295, 01032). EDP Sciences .https://www.e3s-conferences.org/articles/e3sconf/pdf/2021/71/e3sconf_wfsdi2021_01032.pdf Scholl, H. J., & Scholl, M. C (2014). Smart governance: A roadmap for research and practice. IConference 2014 proceedings. .https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/016146811912101412 Villanueva-Rosales, N., Cheu, R. L., Gates, A., Rivera, N., Mondragon, O., Cabrera, S Prochazkova, D (2015). A collaborative, interdisciplinary initiative for a smart cities innovation network. In 2015 IEEE First International Smart Cities Conference (ISC2) 1-2). IEEE. https://ieeexplore.ieee.org/abstract/document/7366179 Vijendran, S., Schlutz, J., Gerst, A., Istasse, E., De Mey, S., & Schmitt, D (2021, September). ESA Terrae Novae exploration strategy 2040. In European planetary science congress (EPSC2021-798). https://ui.adsabs.harvard.edu/abs/2021EPSC...15..798V/abstract | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 802 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 213 |
||