پیوندهای مفید
اخبار و اعلانات
آمار
| تعداد نشریات | 31 |
| تعداد شمارهها | 839 |
| تعداد مقالات | 8,107 |
| تعداد مشاهده مقاله | 15,477,926 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 10,325,706 |
مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت و رفتاردرمانی دیالکتیکی بر ضریب سختی و پردازش هیجانی نوجوانان دارای زمینه خودجرحی | ||
| مطالعات روانشناسی تربیتی | ||
| مقاله 6، دوره 20، شماره 52، اسفند 1402 اصل مقاله (800.48 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22111/jeps.2023.43176.5150 | ||
| نویسندگان | ||
| مرضیه فیروزه* 1؛ آذرمیدخت رضایی2؛ مجید برزگر3؛ مرتضی مرادی دولیسکانی4 | ||
| 1دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت، مرودشت، ایران. | ||
| 2دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت، مرودشت، ایران. | ||
| 3استادیار گروه روانشناسی، واحد مرودشت، دانشگاه آزاد اسلامی،مرودشت، ایران | ||
| 4گروه علوم تربیتی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج، البرز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر باهدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت و رفتاردرمانی دیالکتیکی بر ضریب سختی و پردازشهیجانی نوجوانان دارای زمینه خودجرحی انجامشد. این پژوهش یک مطالعه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه آزمایش و گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان دختر مقطع متوسطهدوم سال تحصیلی 1400-1399 بوشهر بود که دارای سابقه خودجرحی بودند. از میان آنان تعداد 60 نفر انتخابگردیده و بهتصادف در دوگروه آزمایشی و یک گروه گواه (هرکدام 20 نفر) گماردهشدند. گروه آزمایش اول تحت درمان مبتنیبر شفقت و گروه آزمایش دوم تحت مداخله رفتاردرمانی دیالکتیکی قرارگرفتند و گروه گواه مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش پرسشنامه رفتار خودجرحی (سانسون و همکاران، 1998) نیمرخ واکنشبه سختی (استولتز، 1997) و پرسشنامه پردازشهیجانی (باکر و همکاران، 2010) بود. نتایج نشانداد که هردو مداخله موجب افزایش ضریب سختی و کاهش پردازش ناسازگارانه هیجانی در نوجوانان شدهاست (05/0p<). همچنین یافتههای پژوهش حاکیاز آن بود که بین درمان مبتنیبر شفقت و رفتاردرمانی دیالکتیکی تفاوت معنیدار وجودداشته و درمان مبتنیبر شفقت در افزایش ضریب سختی و رفتاردرمانی دیالکتیکی در پردازش هیجانی روش مؤثرتری میباشند (001/0p<). باتوجه به نتایج پژوهش میتوان از هردو مداخله در بهبود ضریب سختی و پردازش هیجانی نوجوانان دارای زمینه خودجرحی در کنار دیگر مداخلات درمانی استفادهنمود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| درمان مبتنی بر شفقت؛ رفتاردرمانی دیالکتیکی؛ ضریب سختی؛ پردازشهیجانی؛ خودجرحی | ||
| مراجع | ||
|
بگیان کوله مرز، محمدجواد؛ کرمی، جهانگیر؛ مؤمنی، خدامراد؛ و الهی، عادله. (1397). عوامل محافظتکننده و خطر در اقدام به خودکشی و اثربخشی برنامه مداخله بر همبستههای روان شناختی مبتنی بر سیستم روان درمانی تحلیل شناختی رفتاری و ادغام رفتاردرمانی دیالکتیکی و درمان شناختی مبتنی بر ذهن شفقتورز. رساله دکتری رشتة روانشناسی گرایش عمومی. دانشگاه رازی.
بهرامی، فاطمه؛ و زاهدی، یونس. (1397). اثربخشی رفتاردرمانی دیالکتیکی گروهی بر افزایش امید به زندگی و تابآوری مادران کودکان استثنایی. فرهنگ مشاوره و روان درمانی. 9(35)، 171-189.
داودی، زهرا؛ و احمدی، سعادت. (1394). مقایسه اختلالات روانی و ضریب سختی در افراد زندانی و غیر زندانی شهرکرد. مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد. ۱۷(۲)، ۷۶-۸۳.
دلاور، علی. (1401). مبانی نظری و عملی پژوهش در علوم انسانی و اجتماعی. تهران، انتشارات رشد.
دماوندیان، ارمغان؛ گلشنی، فاطمه؛ صفاری نیا، مجید؛ و باغداساریانس، آنیتا. (1400). مقایسه اثر بخشی درمان مبتنی بر شفقت و رفتاردرمانی دیالکتیک بر پرخاشگری، رفتار های خود آسیب رسان و خود تنظیمی هیجانی نوجوانان بزهکار کانون اصلاح و تربیت شهر تهران. پژوهش های روانشناسی اجتماعی. 11(41)، 31-58.
رییسی، حمیرا؛ و فرامرزی، سالار. (1398). اثربخشی آموزش خودشفقتی بر عزت نفس، تنظیم هیجان و افکار اضطرابی کودکان ۱۰ تا ۱۲ ساله دارای اختلال افسردگی شهرکرد. مجله پرستاری کودکان. ۵(۳)،۲۵-۱۷.
سلطانی، زیبا؛ علیپور، گیتا؛ قاسمی جوبنه، رضا؛ و سلیمی، هادی. (1397). اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی بر تنظیم هیجان و کیفیت زندگی زنان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی شهرکرد در سال ۱۳۹۴ . مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی ایلام. ۲۶(۳)، ۵۵-۴۷.
طاهباز حسین زاده، سحر؛ قربانی، نیما؛ و نبوی، سید مسعود (1390). مقایسه گرایش شخصیتی خودتخریبی و خودشناسی انسجامی در بیماران مبتلا به مالتیپل اسکلروز و افراد سالم. روانشناسی معاصر، 6(2)، 35-44.
فروتن، مهدی؛ نجات، حمید؛ و توزنده جانی، حسن. (1399). مقایسه اثربخشی شفقتدرمانی و رفتاردرمانی دیالکتیکی بر تحمل آشفتگی و کنترل درد در بیماران مبتلا به مالتیپلاسکلروزیس (اماس). مجله مطالعات ناتوانی. 10(3)، 30-45.
فرورشی، محمود؛ علیوندی وفا، مرضیه؛ فخاری، علی؛ و آزموده، معصومه. (1400). بررسی اثربخشی رفتار درمانی دیالکتیکی مبتنی بر آموزش مهارتهای تنظیم هیجانی بر تکانشگری و تنظیم شناختی هیجان بیماران دو قطبی نوع یک. مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی کردستان. ۲۶(۲)، ۹۲-۷۹.
مستاجران، سعیده؛ سعیدمنش، محسن؛ و عزیزی، مهدیه (1397). تاثیر درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد غنی شده با شفقت بر تنظیم هیجانی و شرم درونی شده در دختران نوجوان بی سرپرست و بدسرپرست. پایان نامه کارشناسی ارشد دانشکده علوم انسانی. دانشگاه علم و هنر.
مکوندی، بهنام؛ سنگانی، علیرضا؛ عسگری، پرویز؛ و بختیارپور، سعید. (1398). نقش واسطهای پردازش هیجانی در رابطه حالات فراشناختی بر گرایش به شبکه های مجازی در دانش آموزان تیزهوش. مجله علمی سازمان نظام پزشکی جمهوری اسلامی ایران. ۳۷(۴)، ۲۲۶-۲۲۰.
References
Baker, R., Thomas, S., Thomas, P. W., Gower, P., Santonastaso, M., & Whittlesea, A. (2010). The Emotional Processing Scale: scale refinement and abridgement (EPS-25). Journal of psychosomatic research, 68(1), 83-88.
Gilbert, P. (2009). Introducing compassion-focused therapy. Advances in Psychiatric Treatment. 15(3), 199–208.
Gilbert, P. (2014). The origins and nature of compassion focused therapy. British Journal of Clinical Psychology, 53(1), 6-41.
Heath, N. L., Toste, J. R., Nedecheva, T., & Charlebois, A. (2018). An examination of nonsuicidal self-injury among college students. Journal of Mental Health Counseling, 30, 137-156.
Linehan, M.M. (1993). Cognitive-behavior treatment of borderline personality disorder. New York, USA: the Guilford press
Marr, C. (2020). Paper 1: What is the Effectiveness of Dialectical Behaviour Therapy in the Treatment of High-Risk Behaviours in Adolescents? A Systematic Review. Paper 2: The Relationship between Early Life Stress, Amygdala Reactivity and Coping Behaviour across the Life Span: An fMRI Study.
Matore, E. M., & Khairani, A. Z. (2016). Correlation between adversity quotient (AQ) with IQ, EQ and SQ among polytechnic students using rasch model. Indian Journal of Science and Technology, 9(47), 1-8.
Miller, A.M., Rathus, J.H., Linehan, M.M. (2017). Dialectical behavior therapy with suicidal adolescents. New York: Guilford; 38-95.
Morley, R. H., Terranova, V. A., Cunningham, S. N., & Vaughn, T. (2018). The role that self-compassion and self-control play in hostility provoked from a negative life event.
Muehlenkamp, J. J., & Gutierrez, P. M. (2017). Risk for suicide attempts among adolescents who engage in non-suicidal self-injury. Archives of Suicide Research, 11, 69-82.
Neff, K. D. (2009). The role of self-compassion in development: A healthier way to relate to oneself. Human development, 52(4), 211.
Pangma, R., Tayraukham, S., & Nuangchalerm, P. (2019). Causal Factors Influencing Adversity Quotient of Twelfth Grade and Third-Year Vocational Students. Online Submission, 5(4), 466-470.
Sansone, R. A., Wiederman, M. W., & Sansone, L. A. (1998). The self‐harm inventory (SHI): Development of a scale for identifying self‐destructive behaviors and borderline personality disorder. Journal of clinical psychology, 54(7), 973-983.
Schnell, K., & Herpertz, S. C. (2016). Effects of dialectic-behavioral-therapy on the neural correlates of affective hyperarousal in borderline personality disorder. Journal of psychiatric research, 41(10), 837-847.
Stoltz, P. G. (1997). Adversity quotient: Turning obstacles into opportunities. John Wiley & Sons.
Winchel, R. M., & Stanley, M. (1991). Self-injurious behavior: a review of the behavior and biology of self-mutilation. The American journal of psychiatry. 35(3), 112-136.
Yakoh, M., Chongrukasa, D., & Prinyapol, P. (2015). Parenting styles and adversity quotient of youth at Pattani foster home. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 205, 282-286.
Zalewski, M., Lewis, J. K., & Martin, C. G. (2018). Identifying novel applications of dialectical behavior therapy: considering emotion regulation and parenting. Current opinion in psychology, 21, 122-126. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,183 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 793 |
||